توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٩

احكام روزهء مسافر

احكام روزهء مسافر

روزه نذر نگرفته باشد ، احتياط واجب آنست كه پسر بزرگتر قضا نمايد . ولى اگر

براي روزه أجير شده ونگرفته باشد قضاء آن بر پسر بزرگ لازم نيست . ونيز اگر

قضاء روزه جد بر پدر واجب بوده وپدر آنها را نگرفته بر پسر قضاى آنها لازم

نيست .

احكام روزه مسافر

( مسأله 1723 ) مسافري كه بايد نمازهاى چهار ركعتي را در سفر دو ركعت

بخواند ، نبايد روزه بگيرد ، ومسافري كه نمازش را تمام مىخواند ، مثل كسى كه

شغلش مسافرت ، يا سفر أو سفر معصيت است ، بايد در سفر روزه بگيرد .

( مسأله 1724 ) مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد ، ولى براي فرار از روزه

مسافرت مكروه است . وهمچنين است سفر قبل از روز بيست وچهارم در ماه رمضان

مگر اين كه سفر براي حج يا عمره يا به جهت ضرورتي باشد .

( مسأله 1725 ) اگر غير روزه رمضان روزه معين ديگرى بر انسان واجب باشد ،

مثلا نذر كرده باشد روز معينى را روزه بگيرد ، بهتر آنست كه تا ناچار نشود در آن روز

مسافرت نكند . واگر در سفر باشد ، چنانچه ممكن است قصد كند كه ده روز در

جائى بماند وآن روز را روزه بگيرد ، ولى ظاهر آنست كه سفر جائز است وقصد اقامه

واجب نيست ودر صورتي كه روزه نگيرد لازم است روزه آن روز را قضا كند .

( مسأله 1726 ) اگر نذر كند روزه بگيرد ، وروز آن را معين نكند ، نمىتواند

آن را در سفر بجا آورد . ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد ،

بايد آن را در سفر بجا آورد . ونيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا نباشد ،

روزه بگيرد ، بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد ، روزه بگيرد .

( مسأله 1727 ) مسافر مىتواند براي خواستن حاجت سه روز در مدينه طيبه

روزه مستحبى بگيرد . وأحوط مستحب اين است كه آن سه روز روزهاى چهارشنبه وپنجشنبه

وجمعه باشد .