توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٩١

كفاره روزه

حيض ، يا نفاس ، يا سفري كه در رفتن آن مجبور است ، براي أو پيش آيد بعد

از بر طرف شدن عذر ، واجب نيست روزه‌ها را از سر بگيرد ، بلكه بقيه را بعد از

بر طرف شدن عذر بجا مىآورد .

( مسأله 1674 ) اگر به چيز حرامى روزه خود را باطل كند ، چه آن چيز أصلا

حرام باشد مثل شراب وزنا ، يا به جهتي حرام شده باشد ، مثل خوردن غذاى حلالى

كه براي انسان ضرر دارد ونزديكى كردن با عيال خود در حال حيض ، بنابر احتياط واجب

كفاره جمع بر أو واجب مىشود يعنى بايد يك بنده آزاد كند ودو ماه روزه بگيرد

وشصت فقير را سير كند ، يا به هر كدام آنها يك مد كه تقريبا ده سير است ، گندم يا جو

يا نان ومانند اينها بدهد . وچنانچه هر سه برايش ممكن نباشد ، هر كدام آنها كه

ممكن است بايد انجام دهد .

( مسأله 1675 ) اگر روزه‌دار دروغى را به خدا وپيغمبر ( ص ) عمدا نسبت

دهد ، بنابر احتياط واجب كفاره جمع كه تفصيل آن در مسأله پيش گفته شد بر أو واجب

مىشود .

( مسأله 1676 ) اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند

بنا بر اظهر يك كفاره بر أو واجب است . واستمناء نيز حكم جماع را دارد .

( مسأله 1677 ) اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع

واستمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ، براي همه آنها يك كفاره

كافى است .

( مسأله 1678 ) اگر روزه‌دار غير از جماع واستمناء كار ديگرى كه روزه را

باطل مىكند ، انجام دهد ، وبعد با حلال خود جماع نمايد ، براي هر دو يك كفاره

واجب مىشود .

( مسأله 1679 ) اگر روزه‌دار غير از جماع واستمناء كار ديگرى كه روزه را

باطل مىكند ، انجام دهد مثلا آب بياشامد وبعد كار ديگرى كه حرام است وروزه