توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٣

نماز جماعت

سراشيب باشد وامام در طرفي كه بلند تر است بايستد در صورتي كه سراشيبى آن زياد

نباشد وطورى باشد كه به آن زمين مسطح بگويند مانعى ندارد .

( مسأله 1425 ) اگر جاى مأموم بلند تر از جاى امام باشد اشكال ندارد ولى

اگر بقدرى بلند تر باشد كه نگويند اجتماع كرده‌اند ، جماعت صحيح نيست .

( مسأله 1426 ) اگر بين كساني كه در يك صف ايستاده‌اند يك نفر كه نمازش

باطل است فاصله شود ، مىتوانند اقتداء كنند ، وأما اگر چند نفر كه نمازشان باطل

است فاصله شوند يا از جهت ديگر فاصله زيادى باشد نمىتوانند اقتداء كنند .

( مسأله 1427 ) بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز ، وتكبير گفتن آنان

نزديك باشد ، كسى كه در صف بعد ايستاده ، مىتواند تكبير بگويد ولى احتياط

مستحب آنست كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود .

( مسأله 1428 ) اگر بداند نماز يك صف از صف هاى جلو باطل است در

صف هاى بعد نمىتواند اقتداء كند ، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه

مىتواند اقتداء نمايد .

( مسأله 1429 ) هر گاه بداند نماز امام باطل است مثلا بداند امام وضوء ندارد

اگر چه خود امام ملتفت نباشد ، نمىتواند به أو اقتداء كند .

( مسأله 1430 ) اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده ، يا كافر بوده ،

يا به جهتي نمازش باطل بوده ، مثلا بي وضوء نماز خوانده ، در صورتي كه مثل زياد

كردن ركوع از كارهائى كه نماز فرادى را ولو سهوا باطل مىكند نكرده باشد ،

نمازش صحيح است .

( مسأله 1431 ) اگر در بين نماز شك كند كه اقتداء كرده يا نه ، اگر بنايش بر

جماعت خواندن بوده واحتمال دهد كه از روى فراموشى نيت جماعت نكرده

است ، چنانچه در حالي باشد ، كه وظيفة مأموم است مثلا به حمد وسوره امام گوش مىدهد ،

مىتواند نماز را به جماعت تمام كند . واگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفة امام