توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٣
رآه ثابت شدن نجاست
رآه ثابت شدن نجاست
( مسأله 118 ) اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است مثلا در روز
ماه رمضان ، با زن خود نزديكى كند - عرق أو پاك است واحتياط مستحب
آنست كه با أو نماز نخواند .
( مسأله 119 ) اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد ، وبعد از تيمم عرق
كند حكم آن عرق ، حكم عرق قبل از تيمم است بنابر احتياط .
( مسأله 120 ) اگر كسى از حرام جنب شود ، وبعد با حلال خود نزديكى
كند ، احتياط آنست كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با حلال
خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود اجتناب لازم نيست .
( مسأله 121 ) عرق شتر نجاستخوار وهر حيواني كه به خوردن نجاست انسان عادت
كرده اگر چه پاك است ولى نماز با آن جايز نيست .
راه ثابت شدن نجاست
( مسأله 122 ) نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : ( ( أول ) ) آن كه خود
انسان يقين يا اطمينان كند چيزى نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى
نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا خوردن در قهوه خانه‌ها
ومهمانخانه‌هائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى ونجسى را مراعاة نمىكنند
در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين يا اطمينان نداشته باشد غذائى را كه براي
أو آورده‌اند نجس است اشكال ندارد . ( ( دوم ) ) آن كه كسى كه چيزى در اختيار
أو است بگويد آن چيز نجس است مثلا همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد ،
ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار أو است نجس مىباشد ( ( سوم ) ) آن كه دو مرد
عادل بگويند چيزى نجس است ، ونيز اگر يك نفر عادل بلكه شخص موثق
اگر چه عادل هم نباشد بگويد چيزى نجس است ، بايد از آن چيز اجتناب كرد .
( مسأله 123 ) اگر بواسطة ندانستن مسأله نجس بودن وپاك بودن چيزى