توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٢١

دستور نماز احتياط

بايد آن را رها كند ، ودر اين صورت اگر ممكن باشد كسرى نماز را بجا آورد واگر

ممكن نباشد ، نماز را دوباره بخواند ، مثلا در شك بين سه وچهار اگر موقعى كه دو

ركعت نماز احتياط نشسته را مىخواند ، يادش بيايد كه نماز را دو ركعت خوانده ،

چون نمىتواند دو ركعت نشسته را بجاى دو ركعت ايستاده حساب كند ، بايد نماز

احتياط نشسته را رها كند ، پس اگر قبل از ركوع أول نماز احتياط يادش آمده بود

بايد كسرى نمازش را بخواند واگر بعد از آن بوده بايد نماز را دوباره بجا آورد .

( مسأله 1235 ) اگر شك كند نماز احتياطى را كه بر أو واجب بوده بجا آورده

يا نه ، چنانچه وقت نماز گذشته به شك خود اعتنا نكند ، واگر وقت دارد ، در صورتي

كه بين شك ونماز زياد طول نكشيده وكارى هم مثل رو گرداندن از قبله كه نماز

را باطل مىكند انجام نداده ، بايد نماز احتياط را بخواند . واگر كارى كه نماز را

باطل مىكند بجا آورده ، يا بين نماز وشك أو زياد طول كشيده ، اعتناء به شك ننمايد .

( مسأله 1236 ) اگر در نماز احتياط ، ركنى را زياد كند ، يا مثلا بجاى يك

ركعت دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود ، وبايد دوباره أصل نماز

را بخواند .

( مسأله 1237 ) موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى

آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد ، واگر محلش گذشته ، بايد

به شك خود اعتناء نكند ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه چنانچه به ركوع

نرفته بايد بخواند ، واگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند .

( مسأله 1238 ) اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف

بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، واگر طرف بيشتر شك

نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، مثلا موقعى كه مشغول خواندن

دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ،

چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده ،