توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١٨

شكهاى صحيح

شك كند كه يك يا دو سجده را بجا آورده يا نه ، ودر همان موقع يكى از شكهائى كه

بعد از تمام شدن دو سجده صحيح است ، برايش پيش آيد نمازش باطل است .

( مسأله 1217 ) اگر موقعى كه ايستاده بين سه وچهار يا بين سه وچهار وپنج

شك كند ، ويادش بيايد كه يك يا دو سجده از ركعت پيش را بجا نياورده نمازش

باطل است .

( مسأله 1218 ) اگر شك أو از بين برود ، وشك ديگرى برايش پيش آيد ، مثلا

أول شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بعد شك كند كه سه ركعت خوانده

يا چهار ركعت ، بايد بدستور شك دوم عمل نمايد .

( مسأله 1219 ) اگر بعد از نماز شك كند كه در حال نماز مثلا بين دو وچهار شك كرده ،

يا بين سه وچهار ، بهتر آنست كه بدستور هر دو عمل كند ونماز را دوباره بخواند .

وجايز است كه نماز را به هم زده ودوباره بخواند .

( مسأله 1220 ) اگر بعد از نماز بفهمد كه در حال نماز شكى براي أو پيش آمده ،

ولى نداند از شكهاى باطل يا صحيح بوده ، واگر از شكهاى صحيح بوده نداند كدام

قسم آن بوده است ، بهتر آنست كه دو ركعت نماز احتياط ايستاده ويك ركعت ايستاده ودو

ركعت نشسته ودو سجده سهو بجا آورد ونماز را هم دوباره بخواند . وجايز است

نماز را به هم زده ودوباره بخواند .

( مسأله 1221 ) كسى كه نشسته نماز مىخواند ، اگر شكى كند كه بايد براي آن يك

ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بخواند ، بايد يك ركعت نشسته بجا

آورد . واگر شكى كند كه بايد براي آن دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند ،

بايد دو ركعت نشسته بجا آورد .

( مسأله 1222 ) كسى كه ايستاده نماز مىخواند ، اگر موقع خواندن نماز احتياط

از ايستادن عاجز شود ، بايد مثل كسى كه نماز را نشسته مىخواند كه حكم آن در مسأله

پيش گفته شد ، نماز احتياط را بجا آورد .