توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١٥
شكهاى صحيح
شكهاى صحيح
برود بايد به همان گمان عمل كند ، مثلا اگر گمانش به يك ركعت مىرود بايد يك
ركعت ديگر بخواند .
( مسأله 1206 ) اگر در نماز نافله كارى كند كه براي آن در نماز واجب سجده
سهو واجب مىشود ، يا يك سجده يا تشهد را فراموش نمايد ، لازم نيست بعد از نماز
سجده سهو يا قضاى سجده وتشهد را بجا آورد .
( مسأله 1207 ) اگر شك كند كه نماز مستحبى را خوانده يا نه ، چنانچه آن
نماز مثل نماز جعفر طيار وقت معين نداشته باشد بنا بگذارد كه نخوانده است ،
وهم چنين است اگر مثل نافله يوميه وقت معين داشته باشد وپيش از گذشتن وقت
شك كند كه آن را بجا آورده يا نه . ولى اگر بعد از گذشتن وقت شك كند كه خوانده
است يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
شكهاى صحيح
( مسأله 1208 ) در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتي شك
كند ، بنابر احتياط مستحب بايد فورا فكر نمايد پس اگر يقين يا گمان به يك طرف
شك پيدا كرد ، همان طرف را بگيرد ونماز را تمام كند ، واگر نه به دستورهائى كه گفته
مىشود عمل نمايد ، وآن نه صورت از اين قرار است :
( أول ) آن كه بعد از تمامى ذكر سجده دوم شك كند كه دو ركعت خوانده
است يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه سه ركعت خوانده است ويك ركعت ديگر
بخواند ونماز را تمام كند وبعد از نماز بنابر احتياط واجب يك ركعت نماز احتياط
ايستاده بجا آورد .
( دوم ) شك بين دو وچهار بعد از تمامى ذكر از سجده دوم كه بايد بنا را بگذارد
چهار ركعت خوانده ونماز را تمام كند ، وبعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند .
( سوم ) شك بين دو وسه وچهار بعد از تمامى ذكر از سجده دوم كه بايد بنا را