توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١٤

6 - شك در نماز مستحبى

كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد

كه چهار ركعت خوانده ، وبه امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز

را تمام كند ، وخواندن نماز احتياط لازم نيست ونيز اگر امام يقين يا گمان داشته

باشد كه چند ركعت خوانده است ، ومأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، بايد

به شك خود اعتنا نكند . وبلكه در افعال نماز نيز شك امام با حفظ مأموم بطور يقين

وبالعكس اعتبار ندارد .

6 - شك در نماز مستحبى

( مسأله 1202 ) اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف

بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، مثلا اگر در نافله صبح

شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده

است . واگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، مثلا شك كند كه دو ركعت

خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ، نمازش صحيح است .

( مسأله 1203 ) كم شدن ركن نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن آن را

باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند وموقعى يادش بيايد

كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد ودوباره آن ركن را بجا

آورد ، مثلا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره حمد را نخوانده بايد برگردد

وحمد را بخواند ودوباره به ركوع رود .

( مسأله 1204 ) اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند ، خواه ركن باشد يا

غير ركن ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد واگر محل آن گذشته به شك

خود اعتنا نكند .

( مسأله 1205 ) اگر در نماز مستحبى دو ركعتي گمانش به سه ركعت يا بيشتر

برود ، بايد اعتناء نكند ، ونمازش صحيح است . واگر گمانش به دو ركعت يا كمتر