توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١٣

5 - شك امام ومأموم

( مسأله 1196 ) كسى كه در نماز مخصوصى مثلا در نماز ظهر زياد شك مىكند ،

اگر در نماز ديگر مثلا در نماز عصر شك كند ، بايد بدستور شك رفتار نمايد .

( مسأله 1197 ) كسى كه وقتي در جاى مخصوصى نماز مىخواند ، زياد شك

مىكند . اگر در غير آنجا نماز بخواند وشكى براي أو پيش آيد ، بايد بدستور شك

عمل نمايد .

( مسأله 1198 ) اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد بدستور

شك عمل نمايد . وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمولى مردم برگشته بايد به شك

خود اعتنا نكند .

( مسأله 1199 ) كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا

نه ، واعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد

نشده بايد آن را بجا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلا

اگر شك كند ركوع كرده يا نه واعتناء نكند ، چنانچه پيش از سجده دوم يادش بيايد

كه ركوع نكرده است ، بايد ركوع كند واگر در سجده دوم يادش بيايد ، نمازش

باطل است .

( مسأله 1200 ) كسى كه زياد شك مىكند اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست

بجا آورده يا نه واعتنا نكند ، وبعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده چنانچه از محل

بجا آوردن آن نگذشته ، بايد آن را بجا آورد واگر از محل آن گذشته نمازش صحيح

است ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه واعتنا نكند چنانچه در قنوت يادش

بيايد كه حمد نخوانده ، بايد بخواند ، واگر در ركوع يادش بيايد ، نماز أو

صحيح است .

5 - شك امام ومأموم

( مسأله 1201 ) اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، مثلا شك