توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٧٢

قيام ( ايستادن )

قيام ( ايستادن )

واز بديهائى كه مىدانى از من سر زده بگذر .

( مسأله 964 ) مستحب است موقع گفتن تكبير أول نماز وتكبيرهاى بين

نماز دستها را تا مقابل گوش بالا ببرد .

( مسأله 965 ) اگر شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه ، چنانچه مشغول

خواندن چيزى از قرائت شده ، به شك خود اعتنا نكند ، واگر چيزى نخوانده ، بايد

تكبير را بگويد .

( مسأله 966 ) اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته

يا نه ، چه مشغول خواندن چيزى شده باشد يا نه به شك خود اعتنا نكند .

قيام ( ايستادن )

( مسأله 967 ) قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام وقيام پيش از ركوع كه آن

را قيام متصل به ركوع مىگويند ركن است ، ولى قيام در موقع خواندن حمد وسوره

وقيام بعد از ركوع ركن نيست ، واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ،

نمازش صحيح است .

( مسأله 968 ) واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقدارى بايستد تا

يقين كند كه در حال ايستادن تكبير گفته است .

( مسأله 969 ) اگر ركوع را فراموش كند ، وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش

بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون اين كه بايستد به حال

خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده نماز أو باطل

است .

( مسأله 970 ) موقعى كه براي تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است ، بايد

بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود ، وبنابر احتياط واجب به جائى تكيه نكند ، ولى

اگر از روى ناچارى باشد اشكال ندارد .