توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٤٧

لباس نماز گزار

أو نجس شود وپيش از آن كه چيزى از نماز را با نجاست بخواند ، بفهمد كه نجس

شده يا بفهمد كه لباس أو نجس است وشك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش

نجس بوده ، در صورتي كه آب كشيدن يا عوض كردن يا بيرون آوردن لباس

نماز را به هم نمىزند ، ومىتواند لباس را بيرون آورد بايد لباس را آب بكشد يا

عوض كند ، يا اگر چيزى ديگرى عورت أو را پوشانده لباس را بيرون آورد ونماز

را تمام كند ، اما اگر چيز ديگرى عورت أو را نپوشانده ولباس را هم نمىتواند آب

بكشد يا عوض كند ، بايد با همان لباس نجس نماز را تمام كند .

( مسأله 814 ) كسى كه در تنگى وقت مشغول نماز است ، اگر در بين نماز

بدن أو نجس شود ، وپيش از آن كه چيزى از نماز را با نجاست بخواند ، ملتفت شود

كه نجس شده يا بفهمد بدن أو نجس است وشك كند كه همان وقت نجس شده يا

از پيش نجس بوده ، در صورتي كه آب كشيدن بدن نماز را به هم نمىزند بدن را

آب بكشد واگر نماز را به هم مىزند ، بايد با همان حال نماز را تمام كند ، ونماز

أو صحيح است .

( مسأله 815 ) كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد ، چنانچه

نماز بخواند وبعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده ، نماز أو

صحيح است .

( مسأله 816 ) اگر لباس را آب بكشد ويقين كند كه پاك شده است وبا آن

نماز بخواند ، وبعد از نماز بفهمد پاك نشده نمازش صحيح است .

( مسأله 817 ) اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند ويقين كند كه از خونهاى

نجس نيست ، مثلا يقين كند كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد از

خونهائى بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، نماز أو صحيح است .

( مسأله 818 ) اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس أو است خون نجسى است

كه نماز با آن صحيح است ، مثلا يقين كند خون زخم ودمل است چنانچه بعد از