توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٣٦

احكام وقت نماز

شده است ، يا دو مرد عادل به داخل شدن وقت خبر دهند . بلكه به اذان شخصي كه

وقت شناس ومورد اطمينان باشد يا به خبر دادن أو به دخول وقت نيز مىتوان اكتفاء نمود

( مسأله 751 ) اگر بواسطة ابر يا غبار ، نتواند در أول وقت نماز به داخل

شدن وقت يقين كند چنانچه گمان داشته باشد كه وقت داخل شده ، مىتواند مشغول

نماز شود ، ولى در چيزهائى كه نسبت به شناختن وقت مانع شخصي باشد مثل نابينائى

ودر زندان بودن ، احتياط واجب آنست كه نماز را تأخير بيندازد تا يقين كند وقت

داخل شده است .

( مسأله 752 ) اگر به يكى از راههاى گذشته براي انسان ثابت شود كه وقت

نماز شده ومشغول نماز شود ، ودر بين نماز بفهمد كه هنوز وقت داخل نشده ، نماز أو

باطل است . وهم چنين است اگر بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را پيش از وقت

خوانده . وبنابر احتياط واجب اگر در بين نماز بفهمد وقت داخل شده يا بعد از نماز بفهمد ،

كه در بين نماز وقت داخل شده بود نماز را اعاده نمايد .

( مسأله 753 ) اگر انسان ملتفت نباشد كه بايد با يقين به داخل شدن وقت ،

مشغول نماز شود ، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را در وقت خوانده ،

نماز أو صحيح است ، واگر بفهمد نماز را پيش از وقت خوانده يا نفهمد كه در وقت

خوانده يا پيش از وقت ، نمازش باطل است ، بلكه اگر بعد از نماز بفهمد كه در

بين نماز وقت داخل شده است . بايد دوباره آن نماز را بخواند .

( مسأله 754 ) اگر يقين كند وقت داخل شده ومشغول نماز شود ، ودر بين نماز

شك كند كه وقت داخل شده يا نه ، نماز أو باطل است . ولى اگر در بين نماز يقين

داشته باشد كه وقت داخل شده ، وشك كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه

نمازش صحيح است .

( مسأله 755 ) اگر وقت نماز بقدرى تنگ است ، كه بواسطة بجا آوردن بعضي

از كارهاى مستحب نماز ، مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود بايد آن مستحب