توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٨٢

حيض

( 404 ) مدت حيض كمتر از سه روز وبيشتر از ده روز نمىشود ، واگر

مختصرى هم از سه روز كمتر باشد حيض نيست .

( 405 ) بايد سه روز أول حيض پشت سر هم باشد ، پس اگر مثلا دو روز خون

ببيند ويك روز پاك شود ودوباره يك روز خون ببيند حيض نيست .

( 406 ) اگر سه روز پشت سر هم خون ببيند وسپس پاك شود ، چنانچه دوباره

خون ببيند وروزهايى كه خون ديده ودر وسط پاك بوده ، روى هم از ده روز بيشتر

نشود ، تمام اين مدت را حيض قرار مىدهد .

( 407 ) اگر زنى بيش از سه روز خون ديد وده روزه يا كمتر از آن پاك شد ،

چنانچه نمىداند خون زخم وجراحت است يا نه ، اگر در أيام عادت زن باشد يا

اين كه شرايط حيض را داشته باشد آن را خون حيض قرار مىدهد .

( 408 ) اگر خونى ببيند كه از سه روز بيشتر واز ده روز كمتر باشد ونداند خون

حيض است يا زخم ، اگر قبلا حيض بوده ، يعنى خون حيض ديده وممكن است اين

خون دنباله آن باشد حيض است ليكن اظهر اعتبار خروج از چپ براي حيض

وخروج از طرف راست براي زخم است ، وبا عدم امكان وارسى ، عمل به حالت

سابقه مىنمايد واگر سابقا پاك بوده وظيفة اى نسبت به حيض ندارد .

( 409 ) اگر خونى ببيند وشك كند كه خون حيض است يا خون نفاس ، اگر در

أيام عادت زن باشد آن را خون حيض قرار مىدهد واگر نه بايد به وظيفة اى كه

مشترك بين حيض ونفاس است عمل كند ، يعنى لازم نيست آنچه بر حائض واجب

است ولى بر نفساء واجب نيست وآنچه بر نفساء واجب است وبر حائض واجب

نيست بجا آورد . گرچه انجام دادن مجموع وظايف حائض ووظايف نفساء ، مطابق

احتياط است بلكه اين احتياط در صورت امكان ترك نشود ودر صورت عدم امكان

احتياط ، مخالفت قطعيه ننمايد .

( 410 ) اگر خونى ببيند كه نداند خون حيض است يا بكارت ، ولى احتمال

خون ديگرى مثل خون جراحت وزخم را هم نمىدهد ، بايد خود را وارسى كند ،

يعنى مقدارى پنبه داخل فرج نمايد وكمي صبر كند ، بعد بيرون آورد پس اگر

أطراف آن آلوده باشد ، خون بكارت است واگر به همه آن رسيده ، حيض مىباشد .