توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٨

شرايط وضو

آن را تطهير كند بعد وضو بگيرد

.

( 281 ) اگر يكى از اعضاى وضو نجس باشد وبعد از وضو شك كند كه پيش از

وضو آن جا را آب كشيده يا نه ، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاك بودن ونجس

بودن آن جا نبوده وضو باطل است بنابر أحوط ، در صورتي كه با وضو گرفتن ويا

غير آن به طور اتفاقي پاك نشده باشد . واگر ملتفت بوده ، يا شك دارد كه ملتفت

بوده يا نه وضو صحيح است . ودر هر صورت بايد بنا بر أحوط براي نماز ومانند

آن ، جايى را كه نجس بوده ، آب بكشد .

( 282 ) اگر در صورت يا دست ها بريدگى يا زخمى است كه خون آن بند

نمىآيد وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد در آب كر يا جارى فرو برد وقدرى فشار

دهد كه خون بند بيايد ، بعد به دستوري كه گفته شد وضوى ارتماسى بگيرد . واگر

بعد از بند آمدن دو مرتبه خون جارى شد وضو به طور ارتماسى صحيح است واگر

خون جارى نشد به صورت ترتيبي هم مىشود وضو گرفت .

شرط هفتم : وقت براي وضو ونماز كافى باشد .

( 283 ) هر گاه وقت به قدرى تنگ باشد كه اگر وضو بگيرد تمام نماز بعد از وقت

خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براي وضو وتيمم يك اندازه وقت لازم

باشد بايد وضو بگيرد براي انجام يك ركعت با وضو . واگر با وضو ، وقت يك ركعت

نماز وبا تيمم ، وقت چهار ركعت را دارد مىتواند هر كدام را خواست انتخاب كند

بنابر اظهر .

( 284 ) كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند اگر به قصد قربت يا براي كار

مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد ، صحيح است ولى اگر براي خواندن آن

نماز وضو بگيرد باطل است .

شرط هشتم : به قصد قربت يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم وضو بگيرد ، واگر

براي خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است . ولى اگر به قصد قربت

وضو بگيرد وقصد ديگرى مثل خنك شدن تابع قصد وضو باشد ، اشكال ندارد .