توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٣

وصوى ارتماسى

وصوى ارتماسى

ترى نبود از دست ها رطوبت مىگيرد .

( 258 ) هر گاه به سبب گرمى هوا يا جهات ديگر هيچ رطوبتى در اعضا براي

مسح باقي نمىماند ، بنا بر احتياط واجب هم با آب خارج مسح كند وهم بعد از

وضو تيمم كند .

( 259 ) اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد ، احتياط واجب آن

است كه سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از اعضاى ديگر وضو

رطوبت بگيرد ، وبنا بر احتياط واجب بايد أول از ترى موى ريش وابرو كمك بگيرد

واگر در آنها ترى نبود از دست ها رطوبت بگيرد .

( 260 ) مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ولى اگر به سبب سرماى

شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد ،

مسح كردن بر آنها اشكال ندارد ، واگر روى كفش نجس باشد بايد چيز پاكى بر آن

بيندازد وبر آن چيز مسح كند واحتياطا تيمم هم بنمايد .

( 261 ) اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح ، آن را آب بكشد ، اگر جبيره

ممكن نباشد بايد تيمم نمايد . واگر جبيره ممكن بود بايد هم وضوى جبيره اى

بگيرد وهم تيمم كند بنا بر أحوط .

( 262 ) تكرار مسح موجب بطلان وضو نيست خصوصا اگر براي رعايت

احتياط باشد ، مگر آن كه از روى تشريع يا وسوسه باشد .

وضوى ارتماسى

( 263 ) وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت ودست ها را به قصد وضو

در آب داخل كند يا آنها را بعد از اين كه در آب فرو برد ، به قصد وضو بيرون آورد .

واگر موقعى كه دست ها را در آب فرو مىبرد نيت وضو كند وتا وقتي كه آنها را از آب

بيرون مىآورد وريزش آب تمام مىشود به قصد وضو باشد ، وضوى أو صحيح

است ، ونيز اگر موقع بيرون آوردن از آب قصد وضو كند وتا وقتي كه ريزش آب

تمام مىشود به قصد وضو باشد وضوى أو صحيح مىباشد .