توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٠

وضو

وضو

وضو

( 237 ) در وضو واجب است با نيت ، صورت ودست ها را بشويند وجلو سر

وروى پاها را مسح كنند .

( 238 ) در ازاى صورت را بايد از بالاى پيشانى جايى كه موى سر بيرون

مىآيد ، تا آخر چانه شست ، وپهناى آن به مقدارى كه بين انگشت وسط وشست

( يعنى انگشت ميانى كه وسطى وانگشت بزرگ كه ابهام است ) قرار مىگيرد بايد

شسته شود ، واگر مختصرى از اين مقدار را هم نشويد وضو باطل است . وبراي آن

كه يقين كند اين مقدار كاملا شسته شده بايد كمي أطراف آن را هم بشويد . وميزان

در رستنگاه مو ودر انگشتان ، افراد مستوى الخلقة وعادى مىباشد ، پس كساني كه

رستنگاه مو يا انگشتان آنها غير عادى است ، در مقدار شستن ، افراد عادى را ميزان

قرار دهند .

( 239 ) اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها وگوشه هاى چشم ولب

أو هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ،

بايد پيش از وضو يا وقت شستن آنها وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد .

( 240 ) اگر پوست صورت از لاي مو پيدا باشد ، علاوة بر شستن ظاهر موها ، بنا

بر أحوط بايد آب را به پوست هم برساند ، واگر پيدا نباشد شستن ظاهر مو كافى

است ورساندن آب به زير آن لازم نيست .

( 241 ) اگر شك كند كه پوست صورت از لاي مو پيداست يا نه ، بنا بر احتياط

واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند .

( 242 ) شستن داخل بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن ديده