توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥

" به موارد ذيل توجه شود "

الف : كليه جملاتى كه در آن " بايد " ، " لازم است " ،

" بنا بر اظهر " ، " بنا بر أقوى " ، " بعيد نيست " ، " خالى از وجه نيست " به

كار رفته است به منزله فتواى صريح مىباشد ولازم است به آن عمل

شود .

ب : كليه جملاتى كه در آن عبارت " بنا بر أحوط " ،

" بنا بر احتياط " به كار رفته است اگر در آن مسأله ، قبل از اين كلمات

ويا بعد از آن فتوايى داده نشده احتياط واجب است ، ودر غير اين

صورت احتياط مستحب مىباشد .

ج : در هر مسأله اى كه احتياط واجب باشد ، مقلد مىتواند به

آن عمل كرده ويا به مجتهد ديگرى كه جامع شرايط تقليد بوده واز

ديگر مجتهدين اعلم باشد ، رجوع كند . واين در صورتي است كه

مجتهد دوم در آن مسأله احتياط نكرده وفتوا داده باشد .

د : در هر مسأله اى كه عبارت " محل تأمل است " يا " محل اشكال

است " به كار رفته به منزله احتياط واجب است ، بنابر اين اگر جايز بودن

چيزى مورد تأمل يا اشكال بود ، احتياط واجب در ترك كردن آن

است .