توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٧١

واژه ها واصطلاحات فقهي

مىگردد وهر امرى كه فقدان آن صفت يا حالت چيزى را متغير كند ،

شرط آن محسوب مىشود . مثلا عدم انجام ركوع وسجود به أصل نماز

خلل مىآورد ولى فقدان حضور قلب " كمال " نماز را زايل مىكند ،

يعنى نماز هست ولى كامل نيست .

أجير : به مزد گرفته شده مانند كسى كه طبق قرارداد در برابر كارى كه انجام

مىدهد مستحق اجرت مىشود .

احتلام : نشانه بلوغ - خارج شدن منى از انسان در حالت خواب .

احتياط لازم : رعايت جوانب نمودن در اين صورت موجب اطمينان انسان به رسيدن به

واقع مىشود .

احتياط مستحب احتياطى است كه مجتهد لزوم رعايت آن را از طريق أدله عقلية يافته است .

احتياطى است غير فتواى فقيه ورعايت آن واجب نيست .

احتياط واجب : عبارت از امرى است كه مطابق احتياط است اما فقيه همراه آن فتوى

نداده است . در چنين مواردى مقلد مىتواند به فتواى مجتهد ديگر كه در

رتبه بعد قرار دارد عمل نمايد .

احتياط را ترك نكند : هر موردى كه فتوايى از فقيه نسبت به آن ذكر نشده است به معنى احتياط

واجب است واگر در همان مورد ، فتوايى ذكر نشده باشد به معنى تأكيد

بر حسن احتياط مىباشد .

احراز : بدست آوردن ، فرآهم آوردن ، دريافتن .

أحوط : منطبق با احتياط .

ادعا : داد خواهى .

اذن : اجازه .

أرباح مكاسب منافع كسب وكار ، هر نوع درآمدى كه از طريق حرفه وكار عايد شود .

ارتماس : فرو رفتن در آب ( غسل ) - فرو كردن در آب ( وضوء ) .