توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٦

وصيت

به أو اطلاع ندهد كه براي عمل كردن به وصيت حاضر نيست ، يا اطلاع بدهد ولى به

أو نرسد ، در صورتي كه مشقت نداشته باشد ، بايد وصيت أو را انجام دهد .

( 2185 ) اگر كسى دو نفر را وصى قرار دهد ، چنانچه يكى از آن دو بميرد ، يا

ديوانه ، يا كافر شود ، حاكم شرع يك نفر را به جاى أو معين مىكند ، در صورتي كه

وصيت كننده ، بودن هر دو را شرط كرده باشد ، واگر هر دو بميرند ، يا ديوانه ، يا كافر

شوند ، حاكم شرع دو نفر ديگر را معين مىكند . ولى اگر يك نفر بتواند وصيت را

عملي كند ، معين كردن نفر دوم ، لازم نيست .

( 2186 ) اگر وصى نتواند به تنهايى كارهاى ميت را انجام دهد ، حاكم شرع براي

كمك أو يك نفر ديگر را معين مىكند .

( 2187 ) اگر مقدارى از مال ميت در دست وصى تلف شود ، چنانچه در

نگهدارى آن كوتاهى كرده ويا تعدى نموده ، مثلا ميت وصيت كرده است كه فلان

مقدار به فقراى فلان شهر بده وأو مال را به شهر ديگرى برده ودر راه از بين رفته ،

ضامن است ، واگر كوتاهى نكرده وتعدى هم ننموده ، ضامن نيست .

( 2188 ) هر گاه انسان شخصي را وصى كند وبگويد كه اگر آن شخص بميرد

فلان شخص ديگر وصى باشد ، بعد از آن كه وصى أو مرد ، وصى دوم بايد كارهاى

ميت را انجام دهد .

( 2189 ) حجى كه بر ميت واجب است وبدهكارى وحقوقى را كه مثل خمس

وزكات ومظالم ، ادا كردن آنها واجب مىباشد ، بايد از أصل تركه ميت بدهند ، اگر چه

ميت براي آنها وصيت نكرده باشد .

( 2190 ) اگر مال ميت از بدهى وحج واجب وحقوقى كه مثل خمس وزكات

ومظالم بر أو واجب است زياد بيايد ، چنانچه وصيت كرده باشد كه ثلث يا مقدارى از

ثلث را به مصرفى برسانند ، بايد به وصيت أو عمل كنند ، واگر وصيت نكرده باشد ،

آنچه مىماند ، مال ورثه است .

( 2191 ) اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال أو بيشتر باشد ، وصيت أو

در بيشتر از ثلث در صورتي صحيح است كه ورثه حرفى بزنند ، يا كارى كنند كه

معلوم شود عملي شدن وصيت را اجازه داده اند وتنها راضى بودن آنان كافى