توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٣

وصيت

واطمينان به مصرف در حلال باشد وعرفا كمك به انجام معصيت نباشد ، وصيت

صحيح است .

( 2167 ) مالي كه مورد وصيت قرار مىگيرد بايد قابليت تملك داشته باشد ، پس

وصيت به شراب يا سگ وخوك وأمثال آنها باطل است ، مگر آن كه مقصود أو

جهت حلالى ، مثل وصيت به شراب براي سركه كردن باشد .

( 2168 ) وصيت نمودن به سكونت موقت يا هميشگى در خانه اى صحيح

است ، وهم چنين است وصيت به ميوه درختى ، كه در اين صورت شامل ميوه

موجود در حال وصيت هم مىشود ، مگر آن كه قرينه اى بر خروج آن از مورد

وصيت وجود داشته باشد .

( 2169 ) وصيت شخص سفيه صحيح نيست مگر اين كه عقلايى باشد ومربوط

به أمور مالي نباشد كه بخواهد چيزى را مال كسى كند ، ووصيت كسى كه

ورشكست شده ، اگر وصيت أو مزاحمت با حقوق طلبكارهايش نداشته باشد ،

صحيح است .

( 2170 ) كسى كه وصيت مىكند بايد بالغ وعاقل باشد ، ولى بچه ده سأله اى كه

خوب وبد را تميز مىدهد ، اگر وصيت أو مثل افراد بالغ عاقل باشد ، بنابر اظهر ،

وصيت أو صحيح است ، ونيز وصيت كننده بايد از روى اختيار وصيت كند وكسى

أو را مجبور نكرده باشد ودر غير اين صورت صحيح نيست .

( 2171 ) كسى كه از روى عمد مثلا زخمى به خود زده ، وهمين طور بنابر اظهر

كسى كه سمى خورده است كه به واسطه آن ، يقين يا گمان به مردن أو پيدا مىشود ،

اگر وصيت كند كه مقدارى از مال أو را به مصرفى برسانند صحيح نيست ، واگر بعد

از اين عمل وصيت كرد ولى نمرد ، در نفوذ اين وصيت تأمل است واحتياط در

تجديد وصيت است ، واگر تجديد نكرد ، بايد در عمل به وصيت بر طبق احتياط

مناسب عمل شود .

( 2172 ) اگر انسان وصيت كند كه چيزى را به شخصي بدهند ، بنابر أحوط ، در

صورتي آن شخص آن چيز را مالك مىشود كه آن را قبول كند ، اگر چه در حال

حيات وصيت كننده باشد ، واگر قبول كرد وبعد از مردن وصيت كننده رد كرد ، مال