توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٩

وقف

وقف

وقف

وقف آن است كه انسان مالي را به صورت مخصوص به موارد ومصارف معينى ،

اختصاص دهد ، واحكام آن در مسائل آينده گفته خواهد شد .

( 2149 ) اگر كسى چيزى را وقف كند ، از ملك أو خارج مىشود وخود أو

وديگران نمىتوانند آن را ببخشند يا بفروشند وكسى هم از آن ملك ارث نمىبرد ،

ولى در بعضي از موارد بسيار نادر كه در كتاب هاى مفصل بيان شده است به طور

استثنايى ، فروختن آن جايز است .

( 2150 ) لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا بگويد ، خانه

خود را وقف كردم ، وقف صحيح است ومحتاج به قبول هم نيست ، ولى در وقف

خاص ، قبول كردن مطابق احتياط است .

( 2151 ) اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از خواندن صيغه وقف پشيمان

شود يا بميرد ، وقف درست نيست .

( 2152 ) كسى كه مالي را وقف مىكند ، بنا بر اظهر مىتواند شرط كند كه تا مدتي

ويا تا وقتي زنده است خودش ويا متعلقين أو از مال موقوفه ، استفاده نمايند

ومنافع آن مال به آنها برسد .

( 2153 ) وقف در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف كسى كه براي

أو وقف شده يا وكيل ، يا ولى أو بدهند ، ولى اگر چيزى را بر أولاد صغير خود وقف

كند وبه قصد اين كه آن چيز ملك آنان شود ، از طرف آنان نگهدارى نمايد وقف

صحيح است .

( 2154 ) اگر مسجد را وقف كنند ، بعد از آن كه واقف به قصد واگذار كردن اجازه