توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٦

نذر وعهد

نذر وعهد

نذر وعهد

( 2128 ) انسان مىتواند با نذر كردن ، انجام كارى كه مطلوب شارع است ويا ترك

كارى را كه مورد نهى واقع شده بر خود واجب كند .

( 2129 ) كسى كه نذر مىكند بايد عاقل ، بالغ ومسلمان باشد . بنا بر اين نذر از

غير بالغ يا ديوانه ، يا كافر صحيح نيست .

( 2130 ) كسى كه نذر مىكند بايد به اختيار خود نذر كند ، بنابر اين اگر كسى

مجبور شده باشد ، يا عصبانى باشد به طورى كه بي اختيار شده باشد ، يا كسى در

حال غفلت وبي توجهى يا اشتباهى وبدون تصميم نذر كند ، نذر أو صحيح نيست .

( 2131 ) سفيه وكسى كه مفلس است يعنى ورشكست شده ، نذرى كه مربوط به

مسائل مالي باشد از آنان صحيح نيست .

( 2132 ) كسى كه نذر مىكند بايد به قصد قربت ونزديك شدن به خداوند متعال

نذر كند ، بنابر اين اگر براي خدا نذر نكند ، صحيح نيست ، بنابر اين كافى است موقع

نذر كردن بنا بر اظهر بگويد : " لله على " ، يعنى : " براي خداوند ، به عهده من باشد

كه فلان كار را انجام بدهم " ، واگر كسى كه عربى نمىداند ترجمه آن را به هر زبانى

بگويد كافى است .

( 2133 ) اگر نذر كند كارى را انجام دهد ، بايد بنابر أقرب ، آن كار واجب يا

مستحب باشد ، پس اگر نذر كند كار مباحى انجام دهد ، صحيح نيست ، واگر نذر كند

كارى را ترك كند ، بايد آن كار حرام يا مكروه باشد .

( 2134 ) بايد به آنچه كه نذر كرده قدرت وتوانايى داشته باشد ، بنابر اين اگر به

چيزى عقلا يا عادتا قدرت نداشت ونذر كرد ، صحيح نيست .