توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٤

احكام قسم

احكام قسم

احكام قسم

( 2120 ) انسان مىتواند با قسم خوردن ، انجام كارى را كه مطلوب شارع است

ويا ترك كارى را كه نهى شده است ، بر خود واجب كند .

( 2121 ) اگر قسم بخورد كارى را انجام دهد يا ترك كند ، مثلا قسم بخورد كه روزه

بگيرد يا سيگار نكشد ، چنانچه عمدا مخالفت كند ، بايد كفاره بدهد ، يعنى يك بنده

آزاد كند يا ده فقير را سير كند يا آنان را بپوشاند ، واگر نتواند آنها را انجام دهد ، بايد

سه روز روزه بگيرد .

( 2122 ) قسم چند شرط دارد :

1 - كسى كه قسم مىخورد بايد بالغ وعاقل باشد واز روى قصد واختيار قسم

بخورد ، پس قسم خوردن بچه ، ديوانه ، مست وكسى كه مجبورش كرده اند درست

نيست ، وهم چنين است اگر در حال عصبانيت بدون قصد قسم بخورد .

2 - كارى را كه قسم مىخورد انجام دهد ، بايد حرام ومكروه نباشد وكارى را كه

قسم مىخورد ترك كند ، بايد واجب يا مستحب نباشد وقسم بر ترك امرى كه راجح

است ، هر چند دنيوي باشد ، منعقد نمىشود ، ومتعلق قسم با رجحان به طور قطع

كفايت مىكند ولى انعقاد قسم در امر متساوي الطرفين ، يعنى مباح ، مبنى بر احتياط

است .

3 - به يكى از أسامي خداوند عالم قسم بخورد كه به غير ذات مقدس أو گفته

نمىشود ، مانند " خدا " و " الله " ، ونيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم

مىگويند ولى به قدرى بر خدا اطلاق مىشود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد