توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤١٧

شكار با سگ شكارى

كند خوردن آن حيوان حرام است ، بلكه اگر از پيش خود دنبال شكار رود وبعدا

صاحبش بانگ بزند كه زودتر خود را به شكار برساند ، اگر چه به واسطه صداى

صاحبش شتاب كند ، بنابر اظهر بايد از خوردن آن شكار ، خوددارى نمايند .

3 - كسى كه سگ را مىفرستد بايد مسلمان باشد يا بچه مسلمان باشد كه خوب

وبد را مىفهمد ، واگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با أهل بيت پيغمبر ( ص ) مىكند

سگ را بفرستد ، شكار آن سگ ، حرام است .

4 - وقت فرستادن سگ ، نام خدا را ببرد ، واگر عمدا نام خدا را نبرد ، آن شكار

حرام است ، ولى اگر از روى فراموشى باشد ، در صورتي كه معتقد به وجوب بردن

نام خدا در اين هنگام بود ويا اگر معتقد نبوده عادت به بردن نام خدا داشت ،

اشكال ندارد ، واگر وقت فرستادن ، نام خدا را عمدا نبرد وپيش از آن كه سگ به

شكار برسد نام خدا را ببرد بنابر احتياط ، بايد از آن شكار اجتناب نمايند ، اگر چه

بنابر اظهر مانعى ندارد .

5 - شكار به وسيله زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد ، پس اگر سگ شكار

را خفه كند ، يا شكار به دليل دويدن يا ترس بميرد ، حلال نيست .

6 - كسى كه سگ را فرستاده ، وقتي برسد كه حيوان مرده باشد ، يا اگر زنده است

به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد ، وچنانچه وقتي برسد كه به اندازه سر بريدن

وقت باشد ، مثلا حيوان چشم يا دم خود را حركت دهد ، يا پاى خود را به زمين

بزند ، چنانچه سر حيوان را نبرد تا بميرد ، حلال نيست . وبنا بر أحوط ، شكارچى

بايد خودش را زود به شكار برساند كه اگر زنده است ، آن را به دستور شرع سر ببرد ،

واگر عجله نكرد ، چه معذور باشد يا نه ، واحتمال بدهد كه بعد از شكار كردن هنوز

زنده بوده وبعدا مرده است ، پاك وحلال بودن شكار ، مشكل است .

( 2097 ) اگر چند سگ را بفرستد وبا هم حيواني را شكار كنند ، چنانچه همه آنها

داراى شرايطى كه در مسأله قبل گفته شد بوده اند ، شكار حلال است واگر يكى از

آنها داراى آن شرايط نبود ، شكار حرام است .

( 2098 ) اگر سگ را براي شكار حيواني بفرستد وآن سگ حيوان ديگرى را

شكار كند ، آن شكار حلال وپاك است ، ونيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار