توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤١٢

دستور ذبح

دستور ذبح

ولى گوشت آن حلال نمىشود .

( 2076 ) فيل ، خرس ، بوزينه ، سوسمار ، موش وحيوان هايى كه مانند مار در

داخل زمين زندگى مىكنند ، اگر خون جهنده داشته باشند وبه خودى خود بميرند

نجسند ، ولى اگر سر آنها را ببرند پاك شدن بدنشان در سه مورد أول خالى از وجه

نيست ، ولى در بقيه خلاف احتياط است .

( 2077 ) اگر هنگام بريدن سر حيوان ، پيش از بيرون آمدن روح ، سر حيوان را از

بدنش جدا كنند مانعى ندارد وحيوان پاك وحلال است ، ولى اگر عمدا بخواهند

سرش را از بدن جدا كنند ، بنابر اظهر خوردن گوشت آن مكروه است ، بلكه خلاف

احتياط است .

( 2078 ) اگر از شكم حيوان زنده ، بچه مرده اى بيرون آيد يا آن را بيرون آورند ،

خوردن گوشت آن حرام است

( 2079 ) پيش از بيرون آمدن روح وسرد شدن بدن حيوان ، مكروه است بلكه

خلاف احتياط است پوست حيوان را بكنند ويا اين كه اعضاى بدنش را قطع كنند .

دستور ذبح

( 2080 ) دستور سر بريدن حيوان آن است كه چهار رگ بزرگ گردن آن را از پايين

برآمدگى زير گلو به طور كامل ببرند ، وآن چهار رگ عبارتند از : " حلقوم " كه مجراى

تنفس حيوان است ، و " مري " كه زير حلقوم است ومجراى غذاى حيوان است ،

ودو رگ خونى ديگر ، كه دو طرف حلقوم است وبه آنها " ودج " گفته مىشود ، واگر

آنها را بشكافند كافى نيست .

( 2081 ) اگر بعضي از چهار رگ را در حال اختيار ببرند وصبر كنند تا حيوان

بميرد بعد بقيه را ببرند ، فايده ندارد .

( 2082 ) اگر گرگ گلوى گوسفندى را به طورى بكند كه از چهار رگى كه در گردن

است وبايد بريده شود ، چيزى نماند ، آن حيوان حرام مىشود ، ولى اگر مقدارى از

گردن را بكند وچهار رگ باقي باشد ، يا جاى ديگر بدن را بكند ، در صورتي كه