توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٩

احكام مالي كه پيدا شده

براي خود برداشته عوض آن را بايد بدهد .

(

2062 ) كسى كه مالي را پيدا كرده اگر عمدا به دستوري كه گفته شد اعلان نكند

گذشته از اين كه معصيت كرده باز هم واجب است اعلان كند ، ودر سالى كه اعلان

نكرده نمىتواند كارهايى را كه در مسائل قبل گفته شد انجام دهد .

( 2063 ) اگر بچه نابالغ يا ديوانه چيزى را پيدا كند ، ولى أو بايد وظايفى را كه گفته

شد ، انجام دهد .

( 2064 ) اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند از پيدا شدن صاحب مال نا اميد

شود ، بنا بر اظهر ديگر اعلان واجب نيست ومى تواند به وظايفى كه گفته شد عمل

نمايد .

( 2065 ) اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود ، چنانچه در نگهدارى

آن كوتاهى يا زيادة روى كرده بايد عوض آن را به صاحبش بدهد ، واگر نه چيزى بر

عهده أو نخواهد بود ، ولى اگر قبل از تمام شدن سال براي خودش بردارد وتلف

شود ، ضامن است .

( 2066 ) اگر مال نشانه دارى را كه ارزش آن به يك درهم مىرسد در جايى پيدا

كند كه معلوم است به وسيله اعلان صاحب آن پيدا نمىشود ، مثل بيابانها يا

خرابه ها ومانند آن ، اگر مالك آن ولو اجمالا معلوم نباشد حكم كمتر از يك درهم را

دارد ، واگر مالك آن ولو اجمالا معلوم باشد بايد به وظايفى كه براي بعد از اعلان

گفته شد عمل نمايد .

( 2067 ) در موقع اعلان بعضي از أوصاف مال پيدا شده را مىگويد كه تا

حدودي آن را بشناساند وبعضي ديگر را نمىگويد تا مالك حقيقي را بشناسد .

( 2068 ) اگر كسى چيزى را پيدا كند وديگرى بگويد مال من است ، اگر يقين يا

اطمينان پيدا كند كه راست مىگويد يا دو شاهد عادل شهادت دهند ويا ادعا كننده

قسم بخورد كه مال أو است ، واجب است به أو داده شود ، ولى اگر از نشانه دادن أو

فقط گمان برايش حاصل شود يا يك شاهد عادل شهادت دهد ، مخير است به أو

بدهد يا ندهد ، ودر صورتي كه گمان قوى پيدا كند ، وجوب تحويل به أو خالى از

وجه نيست .