توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٩

احكام شير دادن

( 1957 ) اگر زن بچه اى را با شرايطى كه گفته مىشود شير دهد ، شوهر آن زن ، كه

صاحب شير است ، به خواهرهاى آن بچه ، محرم نمىشود .

( 1958 ) اگر زن بچه اى را شير دهد ، به برادرهاى آن بچه محرم نمىشود .

همچنين خويشان آن زن ، به برادر وخواهر بچه اى كه شير خورده ، محرم نمىشوند .

( 1959 ) اگر مرد با زنى كه دخترى را شير كامل داده ، ازدواج وبا آن زن نزديكى

نمايد ، ديگر نمىتواند آن دختر را براي خود عقد كند .

( 1960 ) اگر مرد با دخترى ازدواج كند ، بنابر احتياط واجب ديگر نمىتواند با

زنى كه آن دختر را شير كامل داده ازدواج نمايد .

( 1961 ) مرد با دخترى كه مادر يا مادر بزرگ مرد ، أو را شير كامل داده نمىتواند

ازدواج نمايد . همچنين اگر زن پدر مرد ، از شير پدر أو ، دخترى را شير داده باشد ، آن

مرد نمىتواند با آن دختر ازدواج نمايد ، وچنانچه شخصي دختر شير خوارى را

براي خود عقد كند ، وبعدا مادر يا مادر بزرگ ، يا زن پدر أو از شير پدر آن شخص ، آن

دختر را شير دهد ، عقد باطل مىشود .

( 1962 ) با دخترى كه خواهر ، يا زن برادر انسان از شير برادرش أو را شير كامل

داده ، نمىتوان ازدواج كرد ، وهم چنين است اگر خواهر زاده يا برادر زاده يا نوه

خواهر ، يا نوه برادر انسان آن دختر را شير داده باشد .

( 1963 ) اگر زن نوه دخترى خود را شير دهد ، آن دختر به شوهر خود حرام

مىشود ، وهم چنين است اگر بچه اى را كه شوهر دخترش ، از زن ديگر دارد شير

دهد ، ولى اگر نوه پسرى خود را شير دهد ، زن پسرش ، كه مادر طفل شير خوار

است ، بر شوهر خود حرام نمىشود .

( 1964 ) اگر زن پدر دخترى ، بچه شوهر آن دختر را از شير آن پدر شير دهد ، آن

دختر به شوهر خود حرام مىشود ، چه بچه از همان دختر يا از زن ديگر شوهر أو

باشد .