توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٣

ازدواج هاى حرام

چنانچه هيچ كدام نمىدانسته اند كه زن در عده است ويا اين كه نمىدانسته اند كه

عقد كردن زن در عده حرام است ، در صورتي كه مرد با أو در زمان عده نزديكى كرده

باشد ، آن زن بر أو حرام مىشود واگر نزديكى كردن بعد از زمان عده بوده ، عقد

باطل است ، ولى زن بر أو حرام نمىشود ، بلكه مىتواند بعدا زن را عقد نمايد .

( 1921 ) اگر انسان بداند زنى شوهر دارد وبا أو ازدواج كند ، بايد از أو جدا شود

وبعدا هم نمىتواند أو را براي خود عقد كند ، مگر اين كه نداند زن شوهر دارد وبا

أو هم نزديكى نكرده باشد ، كه در اين صورت فقط عقد باطل است ، ولى بعد از

طلاق أو وتمام شدن أيام عده ، ازدواج با آن زن ، بنابر اظهر مانعى ندارد

( 1922 ) اگر زن شوهردار - نعوذ بالله - زنا كند ، بر شوهر خود حرام نمىشود

وچنانچه توبه نكند وبر عمل خود باقي باشد ، بهتر است كه شوهر ، أو را طلاق دهد

ولى بايد مهرش را بدهد .

( 1923 ) مادر ، خواهر ودختر كسى كه لواط داده ، بر لواط كننده حرام است ، اگر

چه لواط كننده ولواط دهنده بالغ نباشند ، ولى اگر گمان كند كه دخول شده ، يا شك

كند كه دخول شده يا نه ، بر أو حرام نمىشوند .

( 1924 ) اگر با مادر يا خواهر يا دختر كسى ازدواج نمايد وبعد از ازدواج ، با آن

شخص لواط كند ، بنا بر اظهر آنان بر أو حرام نمىشوند ، گر چه أحوط باطل كردن

عقد است به سبب طلاق .

( 1925 ) اگر كسى در حال احرام ، كه يكى از اعمال حج است ، با زنى ازدواج

نمايد عقد أو باطل است ، وچنانچه مىدانسته كه در حال احرام زن گرفتن بر أو

حرام است ، ديگر نمىتواند آن زن را عقد كند .

( 1926 ) اگر زنى كه در حال احرام است ، با مردى كه در حال احرام نيست ،

ازدواج كند ، عقد أو باطل است ، واگر زن مىدانسته كه ازدواج كردن در حال احرام ،

حرام است ، احتياط واجب آن است ، كه بعدا با آن مرد ازدواج نكند .

( 1927 ) اگر مرد طواف نساء را ، كه يكى از اعمال حج است ، بجا نياورد ، زنش

كه به واسطه محرم شدن بر أو حرام شده بود ، حلال نمىشود ، ونيز اگر زن طواف