توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٣

عارية

عارية

عارية

عارية آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از آن استفاده كند ودر

عوض ، چيزى هم از أو نگيرد .

( 1859 ) در عارية ، استفاده هايى جايز است كه عادتا وبه حسب زمان ومكان

مناسب آن چيز باشد واستفاده هايى غير از منافع ظاهره آن جايز نيست ، مگر اين كه

بداند يا قرينه باشد كه مىتواند از همه منافع آن استفاده كند ، واگر چيزى بود كه

منافع متعددى داشت ، وقرينه اى هم بر منع بعضي از منافع وجود نداشت ، استفاده

از تمام منافع آن ، جايز است .

( 1860 ) اگر از مقدارى كه در عارية معين شده تعدى وتجاوز نمايد ، مثلا زيادتر

از مقدارى كه مجاز بوده بر حيوان عارية اى حمل كرد يا سوار بر آن شد ، يا زمين را

زيادتر از مقدارى كه اجازه داشت زراعت كرد ، پس اجرت استفاده هاى زيادتر از آن

مقدار را ضامن است ، واگر آن را براي استفاده معينى عارية كرده ولى استفاده

ديگرى از آن نموده پس اجرت تمام آن را ضامن است ، واگر آن مال تلف شود عين

آن را هم ضامن است .

( 1861 ) لازم نيست در عارية صيغه بخوانند ، واگر مثلا لباس را به قصد عارية به

كسى بدهد وأو به همين قصد بگيرد ، عارية صحيح است .

( 1862 ) عارية دادن چيز غصبى وچيزى كه مال انسان است ولى منفعت آن را

به ديگران واگذار كرده ، مثلا آن را اجاره داده ، در صورتي صحيح است كه مالك چيز

غصبى يا كسى كه آن چيز را اجاره كرده ، بگويد ، به عارية دادن راضى هستم .

( 1863 ) چيزى را كه منفعتش مال انسان است مثلا آن را اجاره كرده مىتواند