توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٦٣

قرض

قرض

قرض

قرض دادن از كارهاى مستحبى است كه در قرآن وروايات به آن زياد سفارش

شده است ، از پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله وسلم ) روايت شده :

" هر كس به برادر مسلمان خود قرض بدهد ، مال أو زياد مىشود وملائكة بر أو

رحمت مىفرستند ، واگر با بدهكار خود مدارا كند ، بدون حساب وبه سرعت از

صراط مىگذرد وكسى كه برادر مسلمانش از أو قرض بخواهد وندهد ، بهشت بر

أو حرام مىشود " .

( 1814 ) در قرض لازم نيست صيغه بخوانند ، بلكه اگر چيزى را به نيت قرض به

كسى بدهد وأو هم به همين قصد بگيرد ، صحيح است ، ولى مقدار آن بايد كاملا

معلوم باشد .

( 1815 ) اگر در صيغه قرض براي پرداخت آن مدتي قرار دهند ، بنا بر احتياط

واجب ، طلبكار قبل از تمام شدن آن مدت نمىتواند طلب خود را مطالبه نمايد ،

ولى بدهكار مىتواند هر وقت خواست قرض را بپردازد ، ولى اگر مدت نداشته

باشد ، طلبكار هر وقت بخواهد ، مىتواند طلب خود را مطالبه نمايد .

( 1816 ) اگر طلبكار طلب خود را مطالبه كند ، چنانچه بدهكار بتواند بدهى خود

را بدهد بايد فورا آن را بپردازد واگر تأخير بيندازد گناهكار است .

( 1817 ) اگر طلبكار ناپديد شد ، بدهكار بايد جستجو كرده ومال أو را نگهدارى

كند تا به أو برساند ، واگر هيچ گونه اميدى به يافتن طلبكار ندارد ، بايد مال را يا به

حاكم شرع بدهد ويا با اجازه أو به قصد " آنچه در واقع وظيفة أو است " به فقير

صدقه بدهد ، واگر اتفاقا طلبكار پيدا شد ، مخير است بين اين كه طلب خود را از

بدهكار بگيرد ويا به ثواب صدقه اى كه داده شده ، براي خودش راضى شود .