توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٠

اجاره

اجاره

اجاره

( 1719 ) اجاره دهنده وكسى كه چيزى را اجاره مىكند بايد مكلف وعاقل

باشند وبه اختيار خودشان اجاره را انجام دهند ، ونيز بايد در مال خود حق تصرف

داشته باشند ، پس سفيه چون حق ندارد در مال خود تصرف كند ، اگر چيزى را

اجاره كند يا اجاره دهد صحيح نيست . ولى بنا بر اظهر اگر طفل مميز با اجازه ولى ،

چيزى را اجاره دهد صحيح است وهم چنين است اگر بعد از بلوغ به اجاره سابقش

رضايت دهد ، ولى در مجنون اگر چه ولى هم اجازه دهد ، اجاره أو صحيح نيست .

( 1720 ) انسان مىتواند از طرف ديگرى وكيل شود ومال أو را اجاره دهد .

همچنين ولى يا قيم يا وصى مىتواند مال طفل را اجاره دهد ، ويا خود آن طفل را

أجير ديگرى نمايد ، اما وقتي كه علم به بلوغ همراه با رشد أو پيدا شد ، ولايت أو

ساقط است وادامه آن اجاره بستگى به اجازه خودش دارد .

( 1721 ) اجاره دهنده ومستأجر لازم نيست صيغه اجاره را به عربى بخوانند ،

بلكه اگر مالك به كسى بگويد ، ملك خود را به تو اجاره دادم ، وأو بگويد ، قبول

كردم ، اجاره صحيح است . وهم چنين اگر حرفى نزنند ومالك به قصد اين كه ملك

را اجاره دهد ، آن را به مستأجر واگذار كند وأو هم به قصد اجاره كردن بگيرد ، اجاره

صحيح است .

( 1722 ) اگر انسان بدون صيغه اجاره بخواهد براي انجام عملي أجير شود ،

همين كه مشغول آن عمل شد اجاره صحيح است ، يعنى كار أو دلالت بر قبول دارد .

( 1723 ) كسى كه نمىتواند حرف بزند ، اگر با اشاره بفهماند كه ملك را اجاره

داده يا اجاره كرده ، صحيح است .