توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣١١

حج

زحمت نيفتد ( رجوع به كفايت ) .

( 1597 ) كسى كه بدون خانه ملكي احتياجش رفع نمىشود ، وقتي حج بر أو

واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد .

( 1598 ) اگر كسى توشه راه ومركب سواري نداشته باشد وديگرى به أو ببخشد

- با وجود ساير شرايط استطاعت - حج بر أو واجب مىشود ، وفرقى در اين نيست

كه خود توشه ومركب سواري را بدهند ، يا پولش را ، وهم چنين ملك أو كنند يا به أو

ببخشند

( 1599 ) اگر مخارج رفتن وبرگشتن ومخارج افراد تحت تكفل كسى را در مدتي

كه مكة مىرود وبر مى گردد به أو ببخشند وبا أو شرط كنند كه حج بجا آورد ، لازم

نيست قبول كند ، ولى اگر قبول كرد حج بر أو واجب مىشود .

( 1600 ) اگر مقدارى مال ، كه براي حج كافى است به كسى بدهند وبا أو شرط

كنند كه در راه مكة به كسى كه مال را داده خدمت نمايد ، لازم نيست قبول كند ، ولى

اگر قبول كرد حج بر أو واجب مىشود .

( 1601 ) اگر مقدارى مال به كسى بدهند وحج بر أو واجب شود ، چنانچه حج

نمايد ، هر چند بعدا مالي از خود پيدا كند ، ديگر حج بر أو واجب نيست .

( 1602 ) اگر براي تجارت ، مثلا تا جده برود ومالي بدست آورد كه اگر بخواهد از

آنجا به مكة رود مستطيع باشد ، بايد حج كند ودر صورتي كه حج نمايد ، اگر چه

بعدا مالي پيدا كند كه بتواند از وطن خود به مكة رود ، ديگر حج بر أو واجب نيست .

( 1603 ) اگر انسان أجير شود كه از طرف ديگرى به حج برود ، چنانچه خودش

نتواند برود وبخواهد ديگرى را از طرف خودش بفرستد ، بايد از كسى كه أو را أجير

كرده اجازه بگيرد .

( 1604 ) اگر كسى مستطيع شود وحج را بجا نياورد وفقير شود ، بايد حج بجا

آورد ، اگر چه به زحمت باشد .

( 1605 ) اگر در سال أولى كه مستطيع شده به مكة رود ودر وقت معينى كه

دستور داده اند به عرفات ومشعر الحرام نرسد ، چنانچه در سالهاى بعد مستطيع

نباشد ، حج بر أو واجب نيست ، ولى اگر از سالهاى پيش مستطيع بوده ونرفته بايد