توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٩

رآه ثابت شدن نجاست

عرق جنب از حرام

عرق شتر نجاست خوار

رآه ثابت شدن نجاست

عرق جنب از حرام

( 120 ) عرق جنب از حرام نجس نيست ولى بنا بر اظهر وأحوط با بدن يا

لباسى كه به آن آلوده شده تا خشك نشده است نماز نخوانند .

( 121 ) اگر در زماني كه نزديكى با زن حرام است ( مثلا در روزه ماه رمضان يا در

حال حيض ) با زن خود نزديكى كند ، در صورتي كه عرق أو خشك نشده واگر

وظيفة اش تيمم باشد تيمم نكرده ، بنا بر احتياط واجب بايد از عرق خود ، در حال

نماز ، اجتناب نمايد . واگر تيمم كرده ، بنا بر اظهر اجتناب از عرقى كه بعد از تيمم

فوق حاصل شده ، حتى اگر خشك نشده باشد ، لازم نيست .

( 122 ) اگر جنب از حرام ، بدون عذر به جاى غسل تيمم نمايد وبعد از تيمم

عرق كند ، بنا بر احتياط واجب بايد از عرق خود در حال نماز اجتناب نمايد .

( 123 ) اگر كسى از حرام جنب شود وبعد با حلال خود نزديكى كند بايد از

عرق خود اجتناب كند ، واگر أول با حلال نزديكى كند وسپس از حرام جنب شود ،

مىتواند با آن نماز بخواند .

عرق شتر نجاستخوار

( 124 ) عرق شتر نجاستخوار بنا بر اظهر پاك است اگر چه احتياط مستحب در

اجتناب است ، ولى اگر حيوانات ديگر نجاستخوار شوند ، اجتناب از عرق آنها لازم

نيست .