توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٩

زكات گندم ، جو ، خرما وكشمش

زكات گندم ، جو ، خرما وكشمش

( 1482 ) دادن زكات مال التجارة ، يعنى مالي كه انسان آن را سرمايه كسب قرار

مىدهد با شرايطى مستحب است ، كه از جمله اين شرايط ، رسيدن آن به حد نصاب

طلا يا نقره در تمام سال است ، پس اگر مدتي از حد نصاب كمتر شود ، زكات

استحبابي ندارد .

زكات گندم ، جو ، خرما وكشمش

( 1483 ) زكات گندم ، جو ، خرما وكشمش وقتي واجب مىشود كه به مقدار

نصاب برسند ونصاب آنها " سيصد من تبريز " است .

( 1484 ) اگر پيش از دادن زكات ، از انگور ، خرما ، جو وگندمى كه زكات آنها

واجب شده ، خود وافراد تحت تكفل أو بخورند ، يا مثلا به فقير بدهد ، بايد زكات

مقدارى را كه مصرف شده بدهد .

( 1485 ) اگر بعد از آن كه زكات گندم ، جو ، خرما وانگور واجب شد مالك آن

بميرد ، بايد مقدار زكات را از مال أو بدهند ، ولى اگر پيش از واجب شدن زكات

بميرد ، هر يك از ورثه كه سهم أو به اندازه نصاب است ، بايد زكات سهم خود را

بدهد .

( 1486 ) كسى كه از طرف حاكم شرع مأمور جمع آورى زكات است ، موقع

خرمن كه گندم وجو را از كاه جدا مىكنند وبعد از خشك شدن خرما وانگور ،

مىتواند زكات را مطالبه كند .

( 1487 ) كسى كه زكات را جمع آورى مىكند مىتواند در زماني كه معلوم باشد

ميوه از آفات محفوظ خواهد ماند ، با رضايت مالك مقدار زكات را تخمين بزند تا

مالك بتواند در نصاب تصرف كند .

( 1488 ) اگر بعد از مالك شدن درخت خرما وانگور يا زراعت گندم وجو زكات

آنها واجب شود ، مثلا خرما در ملك أو زرد يا سرخ شود ، بايد زكات آن را بدهد .

( 1489 ) اگر بعد از آن كه زكات گندم ، جو ، خرما وانگور واجب شد ، زراعت

ودرخت را بفروشد ، بايد زكات آنها را بدهد .