توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٣

مصرف خمس

مصرف خمس

" مصرف خمس "

( 1446 ) خمس را بايد دو قسمت كنند ، يك قسمت آن سهم سادات است كه بنا

بر احتياط واجب بايد با اذن مجتهد جامع الشرايط به سيد فقير ، يا سيد يتيم ، يا به

سيدي كه در سفر درمانده شده بدهند ونصف ديگر آن سهم امام ( عليه السلام ) است كه در

اين زمان بايد به مجتهد جامع الشرايط بدهند ، ودر صورت عدم مطالبه مجتهد ، به

مصرفى كه أو اجازه مىدهد برسانند ، ولى اگر انسان بخواهد سهم امام ( عليه السلام ) را به

مجتهدي كه از أو تقليد نمىكند بدهد ، در صورتي به أو اذن داده مىشود كه بداند

آن مجتهد ومجتهدي كه از أو تقليد مىكند ، سهم امام ( عليه السلام ) را از نظر كميت وكيفيت

به يك نحو مصرف مىكنند .

( 1447 ) كسى كه خمس مىدهد ، هنگام دادن خمس به مجتهد يا نماينده أو يا

در صورتي كه مجاز است ، هنگام رساندن خمس به موارد مصرف آن ، بايد قصد

قربت نمايد ، يعنى خمس را به قصد انجام فرمان خداوند وبراي نزديك شدن به أو

بدهد ، ولى اگر ديگرى را براي رساندن خمس وكيل كرده باشد ، همين كه وكيل

قصد قربت كند كافى است .

( 1448 ) سيد يتيمى كه به أو خمس مىدهند ، بايد فقير باشد ولى به سيدي كه

در سفر درمانده شده ، اگر در وطنش فقير هم نباشد ، مىشود خمس داد .

( 1449 ) به سيدي كه در سفر درمانده شده ، اگر سفر أو سفر معصيت باشد ، نبايد

خمس بدهند .

( 1450 ) به سيدي كه عادل نيست مىشود خمس داد ولى به سيدي كه دوازده

امامي نيست بنا بر اظهر نبايد خمس بدهند .

( 1451 ) به سيدي كه معصيت كار است ، اگر خمس دادن كمك به معصيت أو

باشد ، بنا بر أحوط نمىشود خمس داد ، وبه سيدي هم كه آشكارا معصيت مىكند ،

اگر چه دادن خمس كمك به معصيت أو نباشد ، بهتر اين است كه خمس ندهند .

( 1452 ) اگر كسى بگويد سيدم نمىشود به أو خمس داد مگر آن كه دو نفر