توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٠

جواهرى كه با غواصى به دست مى آيد

جواهرى كه با غواصى به دست مى آيد

است ، مالك مىتواند ثواب صدقه را براي خود اختيار كند يا اين كه مالش را از اين

شخص بگيرد .

( 1432 ) اگر مال حلالى با حرام مخلوط شود ومقدار حرام معلوم باشد وانسان

بداند كه صاحب آن از چند نفر معين بيرون نيست ولى نتواند بفهمد كيست ، بايد بنا

بر احتياط با آنها مصالحه نمايد ، واگر مصالحه ممكن نيست بنا بر اظهر بين آنها به

نسبت سهم هر كدام تقسيم نمايد .

( 1433 ) اگر عمدا مال حلالى را به قصد اكتفا كردن به خمس با مال حرام

مخلوط كند ، بنا بر اظهر مورد مورد خمس نيست ، وبنا بر احتياط واجب بايد

آن قدر صدقه بدهد تا يقين كند كه ذمه أو برئ شده است .

جواهرى كه با غواصى به دست مىآيد

( 1434 ) اگر به وسيله غواصى ، يعنى فرو رفتن در دريا ، لؤلؤ ومرجان يا جواهر

ديگرى كه با فرو رفتن در دريا بيرون مىآيد بدست آورند ، خواه روييدنى باشد ، يا

معدنى ، چنانچه بعد از كسر هزينه غواصى ، قيمت آن به 18 نخود طلا برسد ، بايد

خمس آن را بدهند ، خواه در يك نوبت آن را از دريا بيرون آورده باشند يا در چند

نوبت .

( 1435 ) اگر از روى آب دريا يا از كنار دريا جواهر بگيرد ، در صورتي بايد خمس

آن را بدهد كه اين كار شغلش باشد واز مخارج سالش به تنهايى يا با منفعت ديگر

زياد بيايد ، واگر به وسيله اسبابى جواهر را بيرون آورد ملحق شدن آن ، به صورتي

كه خودش روى آب آمده باشد كه خمس ندارد ، بي وجه نيست .

( 1436 ) خمس ما هي وحيوانات ديگرى كه بدون فرو رفتن در دريا صيد

مىشوند در صورتي واجب است كه براي كسب ، صيد كند وبه تنهايى يا با

منفعتهاى ديگر ، از مخارج سالش زيادتر باشد .

( 1437 ) اگر انسان بدون قصد اين كه چيزى از دريا بيرون آورد در دريا فرو رود

واتفاقا جواهرى به دستش آيد ، در صورتي كه قصد كند كه آن چيز ملكش باشد بنابر