توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٤

خوردن وآشاميدن

به كار مىرود خوددارى كند ، بلكه اجتناب خالى از وجه نيست ، ولى تزريق آمپولى

كه عضو را بي حس مىكند يا به جهت ديگر استعمال مىشود اشكال ندارد

واجتناب از آمپولى كه معلوم نيست از قسم أول باشد يا نه ، لازم نيست .

( 1285 ) اگر روزه دار چيزى را كه لاي دندان مانده است عمدا فرو ببرد ، روزه اش

باطل مىشود .

( 1286 ) كسى كه مىخواهد روزه بگيرد ، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را

خلال كند ، ولى اگر بداند غذايى كه لاي دندان مانده در روز فرو مىرود بايد خلال

كند وچنانچه خلال نكند وچيزى از آن فرو رود ، روزه اش باطل مىشود واگر هم

فرو نرود باز اخلال به نيت كرده ، ولى اگر نمىداند كه غذا فرو خواهد رفت يا نه ،

مستحب است خلال كند واگر هم اتفاقا وسهوا فرو برد روزه باطل نيست .

( 1287 ) جواز فرو بردن أخلاط سر وسينه ، در صورتي كه در غير حال روزه

امرى عادى باشد وبه فضاى دهان نرسيده باشد خالى از وجه نيست واگر به فضاى

دهان رسيد وآن را فرو برد ، بنابر احتياط واجب روزه را باطل مىكند .

( 1288 ) اگر روزه دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد ، مىتواند به

اندازه اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ولى روزه أو باطل مىشود اما در

ماه رمضان تا مغرب از ساير مفطرات اجتناب كند .

( 1289 ) جويدن غذا براي بچه يا پرنده وچشيدن غذا ومانند اينها كه معمولا به

حلق نمىرسد ، اگر چه اتفاقا به حلق برسد ، روزه را باطل نمىكند واحتياط

مستحب است كه اين أمور را در صورت عدم حاجت وضرورت ترك كنند .

( 1290 ) انسان نمىتواند براي ضعف روزه را بخورد ، ولى اگر ضعف أو به قدرى

است كه مشقت شديدي داشته ، به طورى كه معمولا نمىشود آن را تحمل كرد ،

خوردن روزه اشكال ندارد ولى اگر تا سال ديگر خوب شد بايد قضاى آن را بگيرد .