توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٣

احكام جماعت

امام بوده ، سجده أول أو خواهد بود وبقيه نماز را با امام مىخواند .

( 1197 ) اگر سهوا پيش از امام به ركوع رود وطورى باشد كه اگر سر بردارد به

مقدارى از قرائت امام مىرسد ، بايد سر بردارد وبا امام به ركوع رود ونمازش

صحيح است .

( 1198 ) اگر سهوا پيش از امام به ركوع رود وطورى باشد كه اگر برگردد به چيزى

از قرائت امام نمىرسد ، بايد سر بردارد وبا امام نماز را تمام كند ونمازش صحيح

است واگر سر بر ندارد تا امام برسد باز هم نمازش صحيح است .

( 1199 ) اگر پيش از امام سهوا به سجده رود ، بايد سر بردارد وبا امام به سجده

رود واگر بر نداشت نمازش صحيح است .

( 1200 ) اگر امام در ركعتي كه قنوت ندارد اشتباها قنوت بخواند ، يا در ركعتي كه

تشهد ندارد اشتباها مشغول خواندن تشهد شود مأموم نبايد قنوت وتشهد را

بخواند ولى نمىتواند پيش از امام به ركوع رود ، يا پيش از ايستادن امام بايستد بلكه

بايد صبر كند تا قنوت وتشهد امام تمام شود وبقيه نماز را با أو بخواند .

( 1201 ) در تحقق جماعت فقط كافى است كه مأموم نيت اقتدا داشته باشد

ونيت امامت براي امام معتبر نيست وبدون نيت أو جماعت از طرفين محقق مىشود

واحكام آن ، از قبيل متابعت وشك جارى است ، اما در استحقاق ثواب جماعت

براي امام بدون نيت تأمل است ودر اين صورت أحوط براي امام اين است كه

احكام جماعت را بر اين نماز جارى نكند .

( 1202 ) صاحب مسجد وامام راتب ( امامي كه براي امامت آن مسجد معين

شده ) ، وصاحب منزل يا مستأجر آن در صورت واجد شرايط بودن ، از ديگران در

امامت براي جماعت مقدم هستند ومستحب است كسى را كه فقيه تر يا قرائتش از

ديگران بهتر يا مسن تر يا هاشمي است امام جماعت قرار دهند .

( 1203 ) امام جماعت بايد يك نفر باشد ولى اگر در بين نماز براي امام حادثه اى

پيش آمد ، مثل مردن ، بيهوشى ، ديوانگى ، حدث ، مرض ، جارى شدن خون از بيني ،

احتياج به قضاى حاجت ، وهمين طور است اگر امام متوجه شود كه طهارت نداشته

ويا نماز أو شكسته بوده است ، امام يا مأمومين مىتوانند ديگرى را امام قرار دهند ،