توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٨٩

شك بعد از محل

بايد آن را بنا بر احتياط انجام دهد .

( 959 ) اگر در حال برخاستن شك كند كه تشهد را بجا آورده يا نه ، يا اگر شك

كند كه سجده را بجا آورده يا نه ، بنا بر احتياط بايد برگردد وبجا آورد ، بلكه در

دومى وجوب برگشتن اظهر است .

( 960 ) كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، اگر موقعى كه حمد يا

تسبيحات مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد به شك

خود اعتنا نكند واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود ، شك كند كه

سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد .

( 961 ) اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول

كارى كه بعد از آن است نشده ، بايد آن را بجا آورد مثلا اگر پيش از خواندن تشهد

شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد ولى چنانچه بعد يادش بيايد

كه آن ركن را بجا آورده ، چون ركن زياد شده نمازش باطل است .

( 962 ) اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول

كارى كه بعد از آن است نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر پيش از خواندن سوره

شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد حمد را بخواند واگر بعد از انجام آن يادش

بيايد كه آن را بجا آورده بوده چون ركن زياد نشده نماز صحيح است .

( 963 ) اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا نه ، مثلا چنانچه مشغول تشهد است

اگر شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند واگر

يادش بيايد آن ركن را بجا نياورده ، در صورتي كه مشغول ركن بعد نشده ، بايد آن را

بجا آورد واگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلا اگر پيش از ركوع

ركعت بعد يادش بيايد كه دو سجده را بجا نياورده ، بايد بجا آورد واگر در ركوع يا

بعد از آن يادش بيايد نمازش باطل است .

( 964 ) اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول

كارى كه بعد از آن است شده ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلا موقعى كه مشغول

خواندن سوره است ، اگر شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا

نكند واگر بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، در صورتي كه مشغول ركن بعد