توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٨٢

مبطلات نماز

قصدش اين باشد كه اين كار جزء نماز است يا انجام دادن آن لازم است ، در غير اين

صورت اگر عمدا اين كار را بكند ، از روى احتياط نمازش را بايد دوباره بخواند .

( 928 ) هر گاه براي أدب دست ها را روى هم بگذارد ، بنا بر احتياط واجب بايد

نماز را دوباره بخواند ، ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا براي كار ديگر مثل

خاراندن دست ومانند آن ، دست ها را روى هم بگذارد بنا بر اظهر اشكال ندارد .

چهارم : بنا بر احتياط آن كه بعد از خواندن حمد ، آمين بگويد وگفتن آن حرام

است . ولى اگر اشتباها يا از روى تقيه بگويد ، نمازش باطل نمىشود .

پنجم : آن كه عمدا با تمام بدن به پشت سر يعنى بيش از سمت راست وچپ

توجه كند واگر فقط با صورت به طرف راست يا چپ توجه كند نمازش باطل

نمىشود ، واگر عمدا با تمام بدن به راست يا چپ ويا فقط با صورت به پشت سر

توجه نمايد ، بنا بر اظهر وأحوط نمازش باطل است . واگر سهوا ويا از روى

فراموشى باشد ، مانعى ندارد در أولى ومحل احتياط است در دومى .

ششم : آن كه عمدا كلمه اى بگويد كه دو حرف يا بيشتر داشته ، ولى بي معنا باشد

ويا اين كه يك حرف يا بيشتر بوده ولى معنا داشته باشد .

( 929 ) سرفه كردن ، آروغ زدن وآه كشيدن در نماز اشكال ندارد ولى گفتن آخ

وآه ومانند اينها كه دو حرف است ، اگر عمدى باشد نماز را باطل مىكند . ولى اگر

بگويد : " آه من ذنوبي " اشكال ندارد .

( 930 ) اگر كلمه اى را به قصد ذكر بگويد ، مثلا به قصد ذكر بگويد " الله أكبر " ،

ودر موقع گفتن آن صدا را بلند كند كه چيزى را به ديگرى بفهماند ، اشكال ندارد ، ولى

اگر به قصد اين كه چيزى را به كسى بفهماند كلمه اى را ، مناسب مقصودش بگويد ،

اگر چه قصد ذكر هم داشته باشد ، نماز باطل مىشود .

( 931 ) قرآن يا دعا خواندن در نماز اشكال ندارد مگر چهار آية اى كه سجده

واجب دارند - ودر مسأله 898 گذشت - يا اين كه دعا خواندن به طورى كه به نظم

واجب در قرائت ويا ذكر واجب صدمه بزند ويا نفرين بر مؤمن باشد كه در اين

صورت نماز باطل خواهد بود .

( 932 ) دعا يا ذكر خداوند متعال به هر لغتى كه مخصوص نمازگزار باشد ، در