توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٧٨

موالات

( 917 ) اگر در نماز سهوا بين حرفها يا كلمات فاصله بيندازد وفاصله به قدرى

نباشد كه صورت نماز از بين برود ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده باشد ، بايد آن

حرفها يا كلمات را به طور معمول بخواند واگر مشغول ركن بعد شده باشد ، نمازش

صحيح است واحتياط در اين است كه بدون عذر وسهو از پى در پى آوردن

مسامحه نكند اگر چه طورى نيست كه موالات را به هم بزند .

( 918 ) طول دادن ركوع وسجود وخواندن سوره هاى بزرگ ، موالات را به هم

نمىزند . مگر آن قدر طول بدهد كه وقت نماز فوت شود . مثل عمدا خواندن سوره

بزرگ در نماز صبح .