توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٧

احكام آبها

آب چاه

احكام آبها

آب چاه

( 50 ) آب چاهى كه از زمين مىجوشد ، اگر چه كمتر از كر باشد چنانچه

نجاست به آن برسد ، تا وقتي بو يا رنگ يا مزه آن به واسطه نجاست تغيير نكرده پاك

است ، ولى مستحب است پس از رسيدن بعضي از نجاست ها به چاه ، به مقدارى كه

در كتاب هاى مفصل گفته شده از آن چاه ، آب بكشند .

( 51 ) اگر نجاستى در چاه بريزد وبو يا رنگ يا مزه آب آن را تغيير دهد ،

چنانچه تغيير آب چاه از بين برود ، بنابر احتياط واجب آن آب موقعى پاك مىشود

كه به آبى كه از چاه مىجوشد متصل باشد .

" احكام آب ها "

( 52 ) آب مضاف - كه معنى آن گفته شد - چيز نجس را پاك نمىكند ، وضو

وغسل هم با آن باطل است .

( 53 ) آب مضاف هر قدر زياد باشد اگر ذره اى نجاست به آن برسد ، نجس

مىشود - البتة در موارد متعارف كه احتمال نجس شدن به وسيله ملاقاة داده

شود - ولى چنانچه از بالا با فشار روى چيز نجس بريزد ، مقدارى كه به چيز نجس

رسيده نجس ومقدارى كه بالاتر از آن است پاك مىباشد . مثلا اگر گلاب را از

گلابدان روى دست نجس بريزند ، آنچه به دست رسيده نجس ، وآنچه به دست

نرسيده پاك است . بلكه در بعضي از موارد كه آب مضاف جريان دارد ، اگر قسمت

آخر آب ، نجس شود نجس شدن قسمت أول آن ، خالى از تأمل نيست ، اگر چه

سطح أول وآخر آب يكى باشد واز بالا به پايين جريان نداشته باشد ، در صورتي كه

عرفا به سبب ملاقاة ، تأثر وانفعال حاصل نشود ، بلكه نجس نشدن قسمت أول ،

خالى از وجه نيست .

( 54 ) اگر آب مضاف نجس ، طورى با آب كر يا جارى مخلوط شود ، كه ديگر