توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٤٢

موارد استثناء بدن ولباس نمازگزار

( 712 ) در چهار صورت كه تفصيل آنها بعدا گفته مىشود ، اگر بدن يا لباس

نمازگزار نجس باشد ، نماز أو صحيح است :

1 - به واسطه زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن أو است ، لباس يا بدنش به

خون آلوده شده باشد .

2 - بدن يا لباس أو به مقدار كمتر از درهم ، - كه تقريبا به اندازه بند سر انگشت

سبابه ( انگشت شهادت ) مىشود - ، به خون آلوده باشد .

3 - ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند .

4 - لباس هاى كوچك أو مانند جوراب وعرقچين ، نجس باشد .

احكام اين چهار صورت به تفصيل در مسائل بعد گفته مىشود .

( 713 ) اگر در بدن يا لباس نمازگزار خون زخم يا جراحت يا دمل باشد ،

چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براي بيشتر

مردم سخت است ، تا وقتي كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است ، مىتواند

با آن خون نماز بخواند ، واگر طورى است كه براي مردم آب كشيدن آن سخت

نيست ، ولى براي شخص أو سخت ومشكل است ، صحت نماز با اين لباس يا بدن

خالى از وجه نيست ، وهم چنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه

روى زخم گذاشته اند ونجس شده ، در بدن يا لباس أو باشد .

( 714 ) اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى خوب مىشود وشستن آن آسان

است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز أو باطل است .

( 715 ) اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم نجس

شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى مقدارى از بدن يا لباس كه معمولا به

رطوبت زخم آلوده مىشود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد .

( 716 ) اگر از بواسيرى كه دانه هاى آن بيرون نباشد يا زخمى كه توى دهان

وبيني ومانند اينها است ، خونى به بدن يا لباس برسد ، بنابر اظهر نمىتواند با آن نماز