توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٣٨

لباس نمازگزار

لباس نجس نماز بخواند ، ولى در صورتي كه نجاست يكى از آنها بيشتر باشد ، لازم

است بنا بر احتياط آن را آب بكشد ، بلكه بعيد نيست وظيفة اش همين باشد .

( 684 ) كسى كه غير از لباس نجس ، لباس ديگرى ندارد ودر اثر تنگى وقت يا به

علت ديگرى نمىتواند آن را تطهير كند ، بايد با آن نماز بخواند ونمازش صحيح

است .

( 685 ) كسى كه دو لباس دارد ، اگر بداند يكى از آنها نجس است ونداند كدام

است ، چنانچه وقت دارد بايد با هر دو لباس نماز بخواند ، مثلا اگر مىخواهد نماز

ظهر وعصر بخواند ، بايد با هر كدام يك نماز ظهر ويك نماز عصر بخواند ولى اگر

وقت تنگ است ، با هر كدام نماز بخواند كافى است .

شرط دوم :

( 686 ) لباس نمازگزار بايد مباح باشد وكسى كه مىداند پوشيدن لباس غصبى

حرام است ، اگر عمدا در لباس غصبى نماز بخواند ، بنا بر احتياط بايد آن نماز را

دوباره با لباس غير غصبى بخواند ، گرچه با تحقق قصد قربت ، اظهر صحت نماز

است . ودر صورت غصبى بودن چيزهايى كه به تنهايى عورت را نمىپوشاند مثل

عرقچين ، وهم چنين چيزهايى كه نمازگزار آنها را پوشيده ولى ساتر مباح ديگرى

دارد نيز همين حكم جارى است .

( 687 ) كسى كه مىداند پوشيدن لباس غصبى حرام است ، ولى نمىداند نماز

را باطل مىكند ، اگر عمدا با لباس غصبى نماز بخواند حكمش همان است كه در

مسأله قبل گفته شد .

( 688 ) اگر لباسى را با رنگ غصبى رنگ نمايند وعين آن باقي باشد ، يا با نخ

غصبى دوخته باشند به طورى كه آن نخ عرفا تلف شده حساب نشود ، نماز با آن

حرام وبنا بر احتياط باطل است .

( 689 ) اگر نداند يا فراموش كند كه لباس أو غصبى است اگر چه خودش آن

لباس را غصب كرده باشد وبا آن نماز بخواند ، نمازش بنابر اظهر صحيح است .

( 690 ) اگر صاحب لباس غصبى در خصوص نماز در آن لباس اذن داد ويا به