توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٣٧

لباس نمازگزار

كند ونماز أو صحيح است .

( 678 ) كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد ، چنانچه نماز بخواند

وبعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده ، نماز أو صحيح است ، اما اگر

مىدانسته كه قبلا نجس بوده وبعد شك كرد كه پاك شده يا نه وبه همان حال نماز

خواند وبعد از نماز فهميد كه پاك نشده بود ، در اين صورت نمازش باطل است .

( 679 ) اگر لباس را آب بكشد ويقين كند پاك شده است وبا آن نماز بخواند

وبعد از نماز بفهمد پاك نشده ، نمازش صحيح است وهم چنين اگر ديگرى لباس أو را

آب بكشد - كه اين كار را به أو واگذار كرده بود - وبعد بفهمد كه پاك نشده يا اين كه

فهميد بدن يا لباسش نجس شده ، وهمان طور نماز خواند وبعد از نماز فهميد كه

اشتباه كرده وپاك بوده است ، در تمامى اين موارد نمازش صحيح است

( 680 ) اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند ويقين كند كه از خونهاى نجس

نيست ، مثلا يقين كند كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونهايى

بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، نمازش صحيح است .

( 681 ) اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس أو است ، خون نجسى است كه

نماز با آن صحيح است ، مثلا يقين كند خون زخم ودمل است ، چنانچه بعد از نماز

بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است ، نمازش صحيح است .

( 682 ) اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند وبدن يا لباسش با رطوبت به آن

برسد ودر حال فراموشى نماز بخواند وبعد از نماز يادش بيايد ، نمازش صحيح

است . ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد ،

وبدون اين كه خود را آب بكشد ، غسل كند ونماز بخواند ، غسل ونمازش باطل

است ، مگر اين كه طورى باشد كه به غسل نمودن ، بدن نيز پاك شود . ونيز اگر

جايى از اعضاى وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد

وپيش از آن كه آنجا را آب بكشد ، وضو بگيرد ونماز بخواند ، وضو ونمازش باطل

مىباشد مگر اين كه طورى باشد كه به وضو گرفتن ، اعضاى وضو نيز پاك شود .

( 683 ) كسى كه يك لباس دارد ، اگر بدن ولباسش نجس شود وبه اندازه آب

كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد ، احتياط در اين است كه بدن را آب بكشد وبا