توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٢٣

وقت نماز ظهر وعصر

مىشود ، وبراي كسى كه مسافر نيست ، بايد به اندازه خواندن چهار ركعت نماز

بگذرد .

( 615 ) اگر پيش از خواندن نماز ظهر ، سهوا مشغول نماز عصر شود ودر بين

نماز بفهمد اشتباه كرده است ، چنانچه در وقت مشترك باشد ، بايد نيت را به نماز

ظهر برگرداند ، يعنى نيت كند كه آنچه تا حال خوانده أم وآنچه را مشغولم وآنچه بعد

مىخوانم همه نماز ظهر باشد ، وبعد از آن كه نماز را تمام كرد ، نماز عصر را بخواند .

واگر در وقت مخصوص به ظهر باشد پس اگر بعد از نماز فهميد ، نمازش باطل است

مگر آن كه به قصد آنچه الآن وظيفة اوست بجا آورده ودر تطبيق آن بر عصر اشتباه

كرده باشد نظير اين كه به جاى ظهر ، كلمه عصر بگويد ، واگر در أثناء متوجه شود

بايد عدول كرده ، نيت را به نماز ظهر برگرداند ، واحتياط به اعاده هر دو نماز بعد از

آن ترك نشود . واگر موقعى ملتفت شد كه داخل وقت مشترك شده است عدول به

نماز ظهر مىنمايد ، واگر بعد از نماز فهميد نماز أو صحيح است وعصر حساب

مىشود واعاده عصر بعد از نماز ظهر لازم نيست .

( 616 ) اگر در وقت مشترك سهوا نماز عصر را بر ظهر مقدم داشت ودر وقت

مختص به نماز عصر فهميد ، آن را با همان نيت نماز عصر تمام كند وسپس احتياطا

نماز ظهر را به قصد ما في الذمة ( يعنى آنچه بر ذمه اوست ) بخواند .

( 617 ) اگر مسافر ، فقط وقت چهار ركعت نماز را داشت ونيت ظهر كرد ودر

أثناء نماز نيت أقامت ده روز يا بيشتر نمود ، نماز أو باطل است ، پس آن نماز را قطع

مىكند وشروع به نماز عصر مىنمايد وبعد قضاى ظهر را بجا مىآورد ، ولى اگر اين

نيت أقامت با اختيار أو است ، احتياطا اين كار را نكند

( 618 ) در روز جمعه انسان مىتواند بنا بر اظهر به جاى نماز ظهر دو ركعت

نماز جمعه بخواند ، ودر عصر غيبت وجوب آن تخييري است يعنى نماز جمعه

كفايت از نماز ظهر مىكند . شرايط واحكام نماز جمعه در بخش مربوط به آن بيان

خواهد شد .