توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١١٢

تيمم

( 562 ) اگر بعد از جستجو آب پيدا نكند وبا تيمم نماز بخواند وبعد از نماز

بفهمد در جايى كه جستجو كرده آب بوده ، نماز را احتياطا اعاده كند گرچه واجب

نبودن اعاده خالى از وجه نيست .

( 563 ) اگر بعد از داخل شدن وقت نماز ، وضو داشته باشد وبداند كه اگر

وضوى خود را باطل كند نمىتواند وضو بگيرد ، چنانچه بتواند بدون ضرر ومشقت

وضوى خود را نگاه دارد ، نبايد آن را باطل نمايد . وهم چنين است اگر بداند كه تهيه

آب براي أو ممكن نيست .

( 564 ) اگر پيش از وقت نماز وضو داشته باشد وبداند يا احتمال عقلايى دهد

يا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر وضوى خود را باطل كند ، تهيه آب براي أو ممكن

نيست ، چنانچه بتواند بدون ضرر ومشقت وضوى خود را نگاه دارد ، احتياط در آن

است كه آن را باطل نكند .

( 565 ) كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد اگر بداند كه اگر

آن را بريزد آب پيدا نمىكند ، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد ، ريختن آن حرام

است واحتياط در آن است كه پيش از وقت نماز هم آن را نريزد .

( 566 ) كسى كه مىداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه آب پيدا نمىكند ، اگر

بعد از داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند يا آبى كه دارد بريزد معصيت

كرده ولى نمازش با تيمم صحيح است .

2 - مشقت بيش از حد :

( 567 ) اگر به سبب پيرى يا ترس از دزد وجانور ومانند اينها ، يا نداشتن

وسيله اى كه آب از چاه بكشد ، دسترسى به آب نداشته باشد ، بايد تيمم كند .

وهمچنين است اگر تهيه كردن آب يا استعمال آن به قدرى مشقت داشته باشد كه

مردم آن را تحمل نكنند .

( 568 ) اگر براي كشيدن آب از چاه ، دلو وريسمان ومانند اينها لازم دارد

ومجبور است بخرد يا كرايه نمايد ، اگر چه قيمت آن چند برابر معمول باشد ، در

صورتي كه اجحاف نباشد بايد تهيه كند ، وهم چنين است اگر آب را به چندين برابر