رسالهء توضيح المناسك ( دستور و آداب حج و عمره ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٩

پنجم : قربانى

مسأله 898

هرگاه كسى را وكيل در قربانى كند كه خود وكيل قربانى كند نمىتواند وكيل ديگرى را وكيل كند كه قربانى كند .

مسأله 899

در موردى كه بايد قربانى كننده مؤمن باشد ؛ هرگاه غير مؤمن قربانى كرده باشد بايد در ايام تشريق مجدداً قربانى كند و هرگاه در ايام تشريق انجام نشد در بقيه ماه ذيحجه قربانى كند .

مسأله 900

مُحرم هرگاه لباسش بر اثر قربانى و غيره نجس شود احتياط واجب آن است كه آن را تطهير كند ولى اگر تطهير نكرد ضرر با احرام نمىرساند و كفاره ندارد .

مسأله 901

پس از بريدن چهار رگ قربانى جايز نيست سر حيوان را جدا كنند و هرگاه عمداً جدا كنند حيوان حرام نمىشود و كفايت از قربانى مىكند گرچه خوردن گوشتش مكروه است .

مسأله 902

اگر قربانى در حال بريدن چهار رگ رو به قبله باشد كفايت مىكند گرچه پس از بريدن چهار رگ آن حيوان را رها كنند يا آن را روى حيوانى كه سر آنها را بريده‌اند پرت كنند و حيوان پشت به قبله جان دهد .

مسأله 903

هرگاه پس از قربانى قبل از انجام ساير اعمال يا بعد از آن متوجه شود كه سن قربانى كمتر از نصاب مقرر بوده بايد قربانى را اعاده كند .

مسأله 904

هرگاه روحانى كاروان مىداند كه لباس احرامى او در مسلخ به خون آلوده مىشود و به جهت اين كه روحانى است بايد بر اعمال حجاج نظارت داشته باشد ممكن است چند ساعت لباس احرامى او خون آلود