توضيح المسائل مراجع ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٤٩

احكام روزهء قضا

مسأله 1709 اگر قضاى روزهء رمضان را چند سال تأخير بيندازد بايد قضا را بگيرد ( 1 ) و براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ( 2 ) . اين مسأله در رسالهء آيت الله بهجت نيست ( 1 ) خوئى ، تبريزى ، سيستانى : و از جهت تأخير در سال اول براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و اما از جهت تأخير چند سال بعدى ، چيزى بر او واجب نيست .

زنجانى : و از جهت تأخير سالهاى بعد چيزى بر او واجب نيست . ( 2 ) مكارم : و با گذشت سالها كفّاره متعدد نمىشود .

مسأله 1710 اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد ( 1 ) ، بايد قضاى آن را به جا آورد و براى هر روز دو ماه روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام بدهد ، يا يك بنده آزاد كند ( 2 ) و چنانچه تا رمضان آينده قضاى آن روزه را به جا نياورد براى هر روز نيز دادن يك مد طعام لازم است ( 3 ) . ( 1 ) زنجانى : بدون عذر نگيرد . . اين مسأله در رسالهء آيت الله مكارم نيست ( 2 ) زنجانى : به تفصيلى كه در مسألهء [ 1660 ] گذشت . . ( 3 ) گلپايگانى ، صافى : براى هر روز ، دادن يك مد بنا بر احتياط ، لازم مىشود .

خوئى ، تبريزى : ( سيستانى : بنا بر احتياط لازم ) براى هر روز يك مد طعام نيز كفاره بدهد .

زنجانى : بنا بر احتياط براى هر روز يك مد ديگر طعام به فقير بدهد .

بهجت : مسأله كسى كه روزه ماه مبارك رمضان بر او واجب است ، اگر به عمد يا شبه عمد ، روزه خود را باطل كند ، بايد علاوه بر قضاى آن ، كفاره بدهد مگر در مواردى كه بعداً گفته خواهد شد .

مسأله 1711 اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد و در روز كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ( 1 ) ، مثلًا چند مرتبه جماع كند يك كفاره كافى است . اين مسأله در رسالهء آيات عظام : مكارم ، فاضل و بهجت نيست ( 1 ) اراكى : يك كفاره كافى است ولى اگر چند مرتبه جماع كند بايد براى هر مرتبه يك كفاره بدهد .

خوئى : مسأله اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد و در روز مكرّر جماع يا استمناء كند كفاره هم مكرر مىشود ولى اگر چند مرتبه كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، مثلًا چند مرتبه غذا بخورد يك كفاره كافى است .

گلپايگانى ، صافى ، نورى : اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد و در روز مكرّر جماع كند ( گلپايگانى ، صافى : بنا بر احتياط واجب ) كفاره هم مكرّر مىشود . .

سيستانى : كفاره مكرّر نمىشود . .

سيستانى : و همچنين اگر . .

زنجانى : يا هم غذا خورده و هم با مايع روان اماله كند . .

مسأله 1712 بعد از مرگ پدر پسر بزرگتر بايد قضاى نماز و روزهء او را به تفصيلى كه در مسأله 1390 گفته شد به جا آورد ولى قضاى روزهء مادر ، بر پسر واجب نيست ( 1 ) . اين مسأله در رسالهء آيت الله بهجت نيست