تاريخ الطبرى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٢

سخن از حوادثى كه به دوران آدم عليه السلام پس از هبوط بود

گوييم محدثان امت ما در اين باب خلاف ندارند بنا بر اين گفته آن كس كه گويد از بنى اسرائيل بودند تباه است .

گويند وقتى قابيل برادر خود هابيل را بكشت آدم بر او بگريست .

از على بن ابى طالب كرم الله وجهه روايت كرده‌اند كه وقتى پسر آدم برادر را بكشت آدم بر او بگريست و شعرى به عربى گفت ، بدين مضمون : « بلاد و مردمش دگرگون شدند و رنگ زمين تيره و زشت شد . مزه ها و رنگها بكشت و گشادگى روى دنيا برفت » .

و به شعر عربى و به اين مضمون پاسخ شنيد : « پدر هابيل هر دو كشته شدند و زنده نيز چون مرده سر بريده است و از بدى كه كرد ترسان است و فرياد مىزند . » گويند : حوا براى آدم صد و بيست شكم زاييد كه اولشان قابيل و توام وى بودند و آخرشان عبد المغيث و توام وى امة المغيث بودند و ابن اسحاق چنان كه از پيش آورديم گفته است كه همه زادگان حوا از آدم چهل پسر و دختر بودند و بيست شكم و گويد كه نام بعضى از آنها به ما رسيده و نام بعضى ديگر نرسيده است .

و هم از ابن اسحاق روايت كرده‌اند كه نام بيست و پنج مرد و چهار زن از فرزندان آدم به ما رسيده از آن جمله قين و توام وى ، و هابيل و ليوذا ، و اشوث دختر آدم و توام وى و شيث و توام وى و حروره و توامش

كه در صد و سى سالگى آمدند و اياذ پسر آدم و توامش و بالغ پسر آدم و توامش و اثاثى پسر آدم و توامش و توبه پسر آدم و توامش و بنان پسر آدم و توامش و شبونه پسر آدم و توامش و حيان پسر آدم و توامش و ضرابيس پسر آدم و توامش و هدر پسر آدم و توامش و يحود پسر آدم و توامش و سندل پسر آدم و توامش و بارق پسر آدم و توامش كه هر يكيشان در همان شكم زنى به همراه داشت .